….ζούμε μιά εποχή που οι άνθρωποι δεν πιστεύουν τίποτε, δεν ελπίζουν τίποτε , δεν εχουν που να ακουμπήσουν:
η θρησκεία απομυθοποιήθηκε αφού οι εκπρόσωποι και οι ερμηνείες της δεν πείθουν.
Ο Θεός?
…είτε δεν υπάρχει, είτε είναι μακριά και είναι αδιάφορος.
Ανέχεται πολλά και άθλια πράγματα.
Ο Καπιταλισμός?
…έφερε φτώχεια, βία, ανισότητα και έγκλημα.
Ο σοσιαλισμός?
… το ίδιο: βία, καταπίεση και ψεύδος.
Οι ανθρώπινες και συγγενικές σχέσεις?
… ξέφτισαν.
…και ο Έρωτας εξέπεσε σε εκμεταλλευτική σχέση.
Και τι απέμεινε?
Ένας ανόητος οπαδισμός που δημιουργεί μιά ψευδαίσθηση συμμετοχής, σχέσης , συντροφικότητας και δύναμης.
«Αδέλφια», «ζείτε εσείς μας οδηγείτε » αποκαλούν τα θύματα ενός τροχαίου.
…σαν να είναι ήρωες και πρότυπα που έπεσαν στο πόλεμο κάνοντας ανδραγαθία.
Έχουμε τόσοι ανάγκη απο ήρωες - εμείς οι ταλαίπωροι, φοβισμένοι και καταπιεσμένοι - ώστε βαφτίζουμε ήρωα και αδελφό τον όμοιό μας.
…τον κακομοίρη σαν εμάς.
Αλλά οι ψευδαισθήσεις δεν ικανοποιούν και, κυρίως, δεν διαρκούν.
Είμαστε όλοι απατημένοι σύζυγοι που θα ανακαλύψουμε την αλήθεια πολυ αργά και πολύ επωδυνα.
https://www.facebook.com/reel/1441275094217783/?fs=e&mibextid=wwXIfr
https://www.facebook.com/share/p/1K9eHqMHeA/?mibextid=wwXIfr