Οι εκλογές με ανεβάζουν ψυχολογικά, είναι το καλύτερό μου.
Είμαι φτωχός και ασήμαντος και φυσικά όλοι οι επιτυχημένοι πολιτικοί με έχουν γραμμένο:
και εμένα και τις απόψεις μου και τις ανάγκες μου.
Ειδικά μου την δίνουν όσοι έχουν ύφος και λεφτά γιατί, ως γνωστόν, με την πολιτική κάνεις καλές μπάζες.
Με εκνευρίζουν επίσης και κάτι χαζοβιόλες που το παίζουν πολιτικοί αλλά το παίζουν και μοντέλα , σεξοβόμβες και ευαίσθητες.
Όλες αυτοί, προεκλογικά, λένε αερολογίες, υπόσχονται τα πάντα και ταυτόχρονα φιλάνε γέρους, μωρά και γάτες.
Οι εκλογές είναι το καλύτερό μου γιατί σπάω πλάκα βλέποντας την αγωνία τους να εκλεγούν.
Ισως αργότερα αρχίσω και τα σχόλια στα σόσιαλ μήντια:
«είσαι αστέρι, έχεις πολύ μέλλον στην πολιτική, θα ήταν τρομερό να μην εκλεγείς» κλπ.
Υποψιάζομαι ότι και άλλοι φτωχοί σπάνε πλάκα παριστάνοντας τους οπαδούς ή αντιπάλους :
έχω αρχίσει να πιστεύω πως είμαστε πολλοί σε αυτή την διασκέδαση.