Λογοτέχνες role models
🙂
Κλασικό παράδειγμα απομυθοποίησης ήταν που είδα στο YouTube ένα φιλμάκι με το Μπουκόφσκι στα γεράματα… να τσακώνεται με την πολύ νεότερη γυναίκα του η οποία τον παρατούσε μόνο του και πήγαινε γιά μπύρες στα μπαρ, με διάφορους άλλους άντρες.
Ο Μπουκοφσκι έκανε ζηλοτυπία και άρχισε να την βρίζει απειλώντας και χειροδικία πράγμα που του στέρησε όλο το cool …φωτοστέφανο που νόμιζα ότι φορούσε…
Νομίζω της έδωσε και μια κλωτσιά και την είπε Fucking bitch.
😉
Πρόκειται γιά διάσημο και σοκαριστικό βίντεο «απομυθοποίησης» από το ντοκιμαντέρ The Bukowski Tapes (του 1985), όπου ο Τσαρλς Μπουκόφσκι κάθεται στον καναπέ με τη μετέπειτα σύζυγό του, Λίντα Λι, και η κουβέντα μετατρέπεται ζωντανά, μπροστά στην κάμερα, σε έναν άγριο, λεκτικό και σωματικό καυγά.
Είναι Τους πραγματ συναρπαστικό πώς ένα βίντεο λίγων λεπτών στο YouTube μπορεί να λειτουργήσει ως ένα βαθύ μάθημα ανθρωπογνωσίας, απογυμνώνοντας έναν «μύθο» και δείχνοντάς τον στις πραγματικές του διαστάσεις.
Πρέπει να παραδεχτούμε πως υπάρχει τεράστια απόσταση ανάμεσα στο έργο ενός καλλιτέχνη και στον ίδιο τον καλλιτέχνη ως άνθρωπο.
Ο Μπουκόφσκι έγραψε μικρά αριστουργήματα για την ανθρώπινη μιζέρια, τη μοναξιά και την ελευθερία.
Ήταν ιδιοφυής στο να αναλύει τα ελαττώματα της κοινωνίας.
Όταν όμως η κάμερα μπαίνει στο σαλόνι του, αποδεικνύεται ότι ο ίδιος δεν ήταν υπεράνω αυτών των ελαττωμάτων· ήταν βουτηγμένος μέσα σε αυτά.
Οι Έλληνες λογοτέχνες πρέπει να ήταν επίσης πολύ εξιδανικευμένες φάτσες.
Είχαν πολλά κουσούρια αλλά τα έκρυβαν έξυπνα.
Για αυτό έκαναν «δεσμό» με δεκαεξάχρονο (Γκάτσος) και δεκαοκτάχρονη (Ελύτης) και διάφορα νεότατα δεσποινιδάρια (Παλαμάς) όταν πλησίαζαν ή είχαν ξεπεράσει τα εβδομήντα.
Ο Παλαμάς σε κάποια φάση είχε ημιπαράλυτο άκρο -από εγκεφαλικό - και χάιδευε το δεσποινιδάριο με το υγιές: ενδιαφέρον!
🙂
Ίσως κάτι τέτοια είχε δει η συζυγός του και γυιός του Λέανδρος , και δεν τον χώνευαν καθόλου!