Δεν έχω σκύλο επειδή είμαι φιλόζωος
Αν και γυιός κτηνιάτρου, δεν είμαι φιλόζωος με την κλασσική έννοια.
Βλέπω σκύλους ωραίους, ζωηρούς..
και με ηρωικούς και περήφανος προγόνους προ έτρεχαν ελεύθεροι και ωραίοι στα βουνά να τα βάζουν με λύκους και να κυνηγάνε λαγούς κουνάβια… και στενοχωριέμαι.
…δηλαδή, κάθε πενηντάρης, χοντρός, σαπιοκοιλιάς και, κάθε κλιμακτηριακή καρανευρωσάρα , πρέπει να παίρνει ένα σκύλο ράτσας που επί αιώνες οι προγονοί του πρόσεχαν και καθοδηγούσαν κοπάδια προβάτων στα λιβάδια της καταπράσινης και βροχερής Σκωτίας ή Ιρλανδίας και να τον κάνει βόλτα με το λουρί ;
…να κλείνει τα σκυλιά σε ασφυκτικά διαμερίσματα στο Παγκράτι και στην Καλλιθέα, που βγάζεις την μπέμπελη χειμώνα καλοκαίρι;
…να τα περπατάει σε βρώμικα πεζοδρόμια δίπλα σε κάδους σκουπιδιών, καρέκλες καφενείων και μηχανάκια…
…και να κάνει να ιδρωκοπούν μέσα σε αγκαλιές φιλόζωων που τους απευθύνονται με μωρουδίστικη φωνή;
Αυτοί οι γενναίοι συνεργάτες των τσοπάνηδων που χαίρονταν να τρέχουν ελεύθεροι και ωραίοι στα highlands…
Είναι ζωή αυτή;
…είναι παράδεισος ή κόλαση;
😞
Αυτά πως να τα πως στους νευρωσικούς που τα φέρνουν και χέζουν έξω από την πόρτα μου;
Νομίζουν ότι είναι ευεργέτες ενώ είναι απλά εγωκεντρικοί βασανιστές.
Πως να πείσεις τον κάθε προβληματικό να γίνει συναισθηματικά ελεύθερος;
Είναι ένα χαμένο παιχνίδι για το ανθρώπινο είδος:
χρειάζεται δεκανίκι και αγοράζει σκύλο.