οι μαιμούδες ακούν ρέγκε

 

Γιατί σε όλες τις παραλιακές καφετέριες των Κυκλάδων- των ποτισμένων από την Ελληνική μυθολογία και το Απολλώνιο φως- να πρέπει να ακούμε συνεχώς μουσική ρέγκε; 

Στην Τζαμάικα είμαστε ; 

Είμαστε απόγονοι μαύρων σκλάβων ρασταφάριανς που λατρεύουν τον Χαϊλέ Σελασιέ;

Ο νεοέλληνας είναι ένα αφελληνισμένο όν που αγνοεί που κρατάει η σκούφια του.

... η μισοξέρει και θέλει να το ξεχάσει . 

Θέλει να ταυτιστεί με κάτι άλλο. 

Και όχι μόνο ο λαουτζίκος : ισως αυτός να είναι ο πιό αυθεντικός. 

Οι μορφωμένοι, τα μέλη της ελίτ,  είναι τα πιό αλλοτριωμένα.

Θυμάμαι ένα συμφοιτητή μου - καλό και αξιόλογο γιατρό- που επέστρεψε μετά από 5- 6 χρόνια απ´ την Αμερική με αμερικάνικη προφορά.

Είναι το πρόβλημα της ταυτότητας. 

Ποιοί είμαστε; 

Ιδέα δεν έχουμε.

Μαϊμούδες; 

...ίσως...αλλά με μοντέρνα γούστα και πολιτικά ορθές.

Τσίπρες παντού με πολλές αυταπάτες

 Τσίπρες παντού 

Ο Τσίπρας με εκπλήσσει με το μέγεθος της αυταπάτης που θρέφει γιά τον εαυτό του: 

πιστεύει ότι είναι ο λαοπρόβλητος ηγέτης που τα πλήθη των πιστών οπαδών θα τον ακολουθήσουν παντού και φυσικά και στο νέο κόμμα.

(που έχει πλέον κεντρώο χαρακτήρα).

…αλλά «η προσωπικότητα του ηγέτη είναι που μετράει» κλπ ιδεοληψίες.

Αυταπάτη: πηγή δυστυχίας  και πόνου.

Μου θυμίζει κάτι καθηγητάδες ιατρικής που τα κονόμαγαν εκμεταλλευόμενοι  πανεπιστημιακές κλινικές με τζάμπα σκλάβους, τζάμπα εργαστήρια, τζαμπα νοσοκόμες, αναισθησιολόγους  κλπ 

…συν σταθερή ροή πελατών από τις εισαγωγές.

Και νομίζουν ότι το πάρτυ  θα συνεχιστεί και ιδιωτικά.

…αλλά βέβαια εκεί τα πράγματα είναι αλλιώς και καταλήγουν σταδιακά να βαράνε μύγες.

Και έχουν και ένα  μσλάκα επιχειρηματία πάνω από το κεφάλι τους να ελέγχει την «απόδοση» τους.

Πολλοί οι Τσίπρες και τα Τσιπράκια…

…και πολλά τα βάσανά τους.

επί Χούντας

 Επί Χούντας

Επί χούντας, λένε κάποιοι,  πως η ασφάλεια είχε βάλει  και εγγράψει ως φοιτητές ιατρικής, κανονικούς αστυνομικούς, ασφαλίτες.

Ολοι αυτοί, ήταν νέα παιδιά που παρίσταναν τους φοιτητές .

Με τον καιρό, εκτός από να ρουφιανεύουν,  άρχισαν να δίνουν και μαθήματα!

…. διότι σου λέει… «εντάξει ρε παιδί μου, είμαστε μυστικοί  αστυνομικοί- ασφαλίτες αλλά,  μια που είμαστε και κανονικά  γραμμένοι φοιτητές  στην ιατρική σχολή , δεν δίνουμε και κανένα μάθημα να πάρουμε πτυχίο;»

 Και ξεκίνησαν  να δίνουν μαθήματα και κάποιοι πήραν Πτυχίο ιατρικής! 

Θα είχε πράγματι πολύ ενδιαφέρον να μάθουμε πόσοι από αυτούς έγιναν καταξιωμένοι γιατροί…  ίσως και πανεπιστημιακοί,  δεν ξέρω….

….αλλά θα ήταν ένα ελπιδοφόρο μήνυμα:

ότι μπορεί κάποιος μυστικός αστυνομικός  να διαπρέψει και στον χώρο της Ιατρικής!

Όλα αυτά τα λέω  για να πειστούν κάποιοι ότι  η αστυνομία,  ήξερε  τα πάντα για τους φοιτητές και ειδικά τους αριστερούς…

…που ήξερε και την ώρα που κλάνει ο καθένας.

Τώρα θα μου πείτε «και πως  σου κατέβηκαν όλα αυτά ρε φίλε….εσύ  επί χούντας ήσουνα μαθητης δημοτικού και  του Γυμνασίου». 

Ναι , στο Γυμνάσιο  ήμουνα, αλλά τα άκουσα από παλιότερους  φοιτητές που πληροφορήθηκαν  αυτά τα κόλπα γιά  αυτούς  τους μυστικούς αστυνομικούς.

Απλά σκεφτόμουνα ότι , αφού η αστυνομία ήξερε τα πάντα για τους φοιτητές πως διάολο αυτοί οι αριστεροί φοιτητές πρώτα πήγαν στο Πολυτεχνείο, στην εξέγερση,  και φώναζαν «έξω οι αμερικάνοι» και μετά κάποιοι πήραν υποτροφία και πήγανε  στην Αμέρικα στα καλύτερα πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα?

Δεν τους έλεγξαν στην πρεσβεία της Αμέρικας; 

Αποκλείεται, σίγουρα πέρασαν συνέντευξη. 

Και η συνέντευξη δεν περιλάμβανε ερωτήσεις πολιτικές οι οποίες προφανώς θα διασταυρώθηκαν   με τις πληροφορίες της ασφάλειας; 

Προφανώς. 

Άρα… πως διάλο πήγανε όλοι αυτοί στην Αμέρικα και  κανανε καριέρα?

Αυτό είναι το ερώτημα. 

Γιατί μερικούς τους βλέπω τώρα να μας δίνουν τα φώτα τους από μεγάλα κέντρα της επιστήμης της Αμέρικας κι απ’ την άλλη στις 17 Νοεμβρίου να  αναπολούν τα νιάτα τους στην εξεγερση  στο πολυτεχνείο.

Πρέπει να έχει σχέση με την αξιοκρατία. 

Βέβαια…η εξωστρέφεια και η αξιοκρατία είναι αμερικάνικα δημοκρατικά  χαρακτηριστικά.

Ο αμερικανός ασφαλίτης  της πρεσβείας που έλεγχε τις βίζες, σίγουρα θα είπε :

«οκ, μπορεί να είναι αριστερά τα παιδιά…

…. αλλά είναι από καλή πάστα και πρέπει να δώσουμε μια ευκαιρία».

Ετσι θα  είπε.

Λογοτέχνες role models

 Λογοτέχνες role models

🙂

Κλασικό παράδειγμα απομυθοποίησης ήταν που είδα στο YouTube ένα φιλμάκι με το Μπουκόφσκι στα γεράματα… να τσακώνεται με την πολύ νεότερη γυναίκα του η οποία τον παρατούσε μόνο του και πήγαινε γιά μπύρες στα μπαρ, με διάφορους άλλους άντρες. 

Ο Μπουκοφσκι έκανε ζηλοτυπία και άρχισε να την βρίζει απειλώντας και χειροδικία πράγμα που του στέρησε όλο το cool …φωτοστέφανο που νόμιζα ότι φορούσε…

Νομίζω της έδωσε και μια κλωτσιά και την είπε Fucking bitch.

😉

Πρόκειται γιά διάσημο και σοκαριστικό βίντεο «απομυθοποίησης» από το ντοκιμαντέρ The Bukowski Tapes (του 1985), όπου ο Τσαρλς Μπουκόφσκι κάθεται στον καναπέ με τη μετέπειτα σύζυγό του, Λίντα Λι, και η κουβέντα μετατρέπεται ζωντανά, μπροστά στην κάμερα, σε έναν άγριο, λεκτικό και σωματικό καυγά.

Είναι Τους πραγματ συναρπαστικό πώς ένα βίντεο λίγων λεπτών στο YouTube μπορεί να λειτουργήσει ως ένα βαθύ μάθημα ανθρωπογνωσίας, απογυμνώνοντας έναν «μύθο» και δείχνοντάς τον στις πραγματικές του διαστάσεις.

Πρέπει να παραδεχτούμε πως υπάρχει τεράστια απόσταση ανάμεσα στο έργο ενός καλλιτέχνη και στον ίδιο τον καλλιτέχνη ως άνθρωπο.

Ο Μπουκόφσκι έγραψε μικρά αριστουργήματα για την ανθρώπινη μιζέρια, τη μοναξιά και την ελευθερία. 

Ήταν ιδιοφυής στο να αναλύει τα ελαττώματα της κοινωνίας. 

Όταν όμως η κάμερα μπαίνει στο σαλόνι του, αποδεικνύεται ότι ο ίδιος δεν ήταν υπεράνω αυτών των ελαττωμάτων· ήταν βουτηγμένος μέσα σε αυτά.

Οι Έλληνες λογοτέχνες πρέπει να ήταν επίσης πολύ εξιδανικευμένες φάτσες.

Είχαν πολλά κουσούρια αλλά τα έκρυβαν έξυπνα.

Για αυτό έκαναν «δεσμό» με δεκαεξάχρονο (Γκάτσος) και δεκαοκτάχρονη (Ελύτης) και διάφορα νεότατα δεσποινιδάρια (Παλαμάς) όταν πλησίαζαν ή είχαν ξεπεράσει τα εβδομήντα.

Ο Παλαμάς σε κάποια φάση είχε ημιπαράλυτο άκρο -από εγκεφαλικό - και χάιδευε το δεσποινιδάριο με το υγιές: ενδιαφέρον!

🙂

Ίσως κάτι τέτοια είχε δει  η συζυγός του και γυιός του Λέανδρος , και δεν τον χώνευαν καθόλου!

όταν οι συζυγικοί στόχοι μοιάζουν με μετακινούμενα γκολπόστ

…..αυτή η καλή και τολμηρή κυρία , αποκαλύπτει όλες τις αιτίες που οδηγούν τους γάμους σε  αδιέξοδα και διαζύγια.

Ένας από τους κύριους λόγους της συζυγικής δυσλειτουργίας και αποτυχίας,  είναι οι μη ρεαλιστικές προσδοκίες που έχουν οι γυναίκες από το γάμο. 

Οι γυναίκες δυστυχώς έχουν καρφωμένη στο μυαλό τους την  στραβή ιδέα ότι ο άντρας έχει μιά αποστολή: 

 το καθήκον να τις κάνει ευτυχισμένες. 

🙂

Είναι μία σαφώς μη ρεαλιστική προσδοκία.

🙂

Μιά προσδοκία άπιαστος στόχος που μοιάζει με προσπάθεια να βάλεις γκόλ σε ένα γήπεδο με συνεχώς μετακινούμενα  δοκάρια.

 …αλήθεια, πως είναι δυνατόν να βάλεις γκολ, όταν τα γκολπόστ είναι πότε εδώ και πότε εκεί; 

Το αποτέλεσμα αυτής της απογοήτευσης που προκύπτει από τους μη σαφείς , ξεκάθαρους και συμφωνημένους  στόχους κοινής αρμονικής συμβίωσης , οι γυναίκες τιμωρούν  το σύζυγό τους διακόπτοντας το σεξ. 

Ο δυστυχής σύζυγος , κατά την αντίληψή  τους, έχει την υποχρέωση 

να συμπεριφερθεί σαν ακάματη σεξουαλική μηχανή ξετρελλαμένη από πάθος και έρωτα για να τις «κερδίσει» ξανά.

ένας ακόμη μη ρεαλιστικός στόχος.

Ουδείς ταλαιπωρημένος μεροκαματιάρης έχει πρόθεση, κουράγιο και ενεργειακά αποθέματα για δεύτερο μεροκάματο ως ηθοποιός  σε αισθηματική ταινία με πορνό επεισόδια.

Και απλά παιρνει μια μπύρα και πάει στον καναπέ να δεί το Μουντιάλ.

Και ως γνωστόν από τους αρχαίους χρόνους ακόμη,  «ενός κακού, μύρια έπονται» 

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid0zJWMUDwAaoRuTXTQ1Jra84dgZaX4hZKppEw2gwYAHgDRWGUgfgHfknPYwxXE3i3ml&id=61576570727302

Ταυτότητα και τσέπη

 Και οι δεξιοί νεοφιλελεύθεροι και οι αριστεροί γενικά, δεν θεωρούν σημαντικό το πρόβλημα της ταυτότητας: ποιός είμαι και από που κρατάει η σκούφια μου. 

Θεωρούν ασήμαντο θέμα το δέσιμο του ανθρώπου με το χώμα που μεγάλωσε, την γλώσσα, την θρησκεία και τις παραδόσεις του. 

Είναι άθρησκοι και κοσμικοί: παιδιά του κόσμου. 

Νιώθουν υπέροχα στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στο Τόκιο και στο Λας Βέγκας. 

Δεν νιώθουν το ίδιο καλά στην Αμαλιάδα και την Άμφισσα ενώ νιώθουν υπέροχα στην Μύκονο και την Αράχωβα, αν είναι σε κυριλέ στέκια.

Φυσικά στον επιτάφιο της Αράχωβας δεν θα πάνε , γιατί θα παίζουν χαρτιά με τους φίλους και στην Μύκονο, τον Δεκαπενταύγουστο, θα την βγάλουν σε γκέυ μπαρ χωρίς απαραίτητα να είναι γκέυ. 

Άσε που και το φύλο στο μυαλό τους είναι ρευστό : θέμα οπτικής και όλα παίζονται.

🙂

Τελικά, και οι κοσμικοί δεξιοί και οι λάιτ αριστεροί μάλλον συμπίπτουν στις αξίες και στους τρόπους του βίου.

(Και στις ψήφους, αν συμφέρει ).

Η γλώσσα τους είναι γεμάτη ξένες λέξεις ανάλογα την μόδα.

Χέστηκαν για την ιστορία , την μορφή, την αισθητική και την παιδευτική δύναμη της γλώσσας: η γλώσσα είναι εργαλείο επικοινωνίας και, αν ήταν δυνατόν, θα καθιέρωναν τα Αγγλικά παντού γιατί είναι «χρήσιμα» ενώ τα Ελληνικά είναι ντεμοντέ και ψιλοβλάχικα.

Τον Σεφέρη και τον Ελύτη τους παραδέχονται γιατί πήραν το Νόμπελ και όχι για την εμμονή τους με την γλώσσα, τον Μακρυγιάννη και τον Παπαδιαμάντη .( άλλοι υπερτιμημένοι βλάχοι και αυτοί!).

Τι έπαθα με την ταυτότητα και πολυλογώ;

Απλά θυμήθηκα κάποτε που περπατούσα με δυό γιατρούς , ο ένας δεξιός και ο άλλος αριστερός.

Κάποια στιγμή, κάτι είπαμε για Τούρκους , κλπ και τους έκανα προβοκατόρικη ερώτηση :

«Αν σας έδιναν ένα εκατομμύριο ευρώ θα γινόσασταν μουσουλμάνοι;»

Προς μεγάλη μου έκπληξη , απάντησαν και οι δύο αυθόρμητα: «φυσικά! Μακάρι!»

«Ναι αλλά περιλαμβάνει και τελετουργικό με πάτημα εικόνων, βρίσιμο Χριστού και Αγίων κλπ» αντέτεινα εγώ για να το κάνω πιο δύσκολο.

Σιγά το πράγμα! 

Φυσικά θα έκαναν τα πάντα γιά το εκατομμύριο.

«Μα, δεν θα νιώθατε κάπως; Κάτι άλλο; Ψεύτικο;»

…ρώτησα,  σε μια τελευταία απελπισμένη προσπάθεια να τους κλονίσω. 

Με κοίταξαν κάπως περίεργα και περιφρονητικά:

ψώνιο ήμουν;

Φυσικά δεν είχαν πρόβλημα αλλαγής ταυτότητας. 

Μάλλον δεν είχαν καθόλου ταυτότητα.

 Είχαν μόνο τσέπη.

σχεδόν κάθε σπασίκλας θέλει να αποδείξει ότι είναι και σέξυ : σύνδρομο Μπιλ Γκέιτς

 Προτιμάτε σεμνές και ταπεινές 

Η Καρυστιανού έβαλε κολλητό μπλουτζίν με ψηλοτάκουνα, ένας καθηγητής ψιλοδιάσημος άφησε μαλλούρα  με αλογοουρά σε στυλ εναλλακτικού δεκαετίας ογδόντα, μια συντηρητική  σταφίδα εξήνταφεύγα έγινε  καθηγήτρια ιατρικής και υιοθέτησε πολύ νεανική κόμμωση και έβαλε δερμάτινη φούστα στο συνέδριο (σε τουριστικό προορισμό που είναι χαλαρός και σέξυ).

Διαπιστώνω ότι πολλοί έχουν μια καταπιεσμένη σεξουαλικότητα που απέκρυπταν κάτω από ένα σοβαρό προσωπείο μιας σοβαρής καριέρας και, όταν απέκτησαν φήμη, αυτή  την απελευθέρωσε.

Σαν τον καλό μαθητή που διάβαζε μια ζωή εντελώς κακόμοιρος κυνηγώντας βαθμούς και όταν έγινε σημαιοφόρος ένιωσε και γκόμενος.

Η διασημότητα αυξάνει την σεξουαλικότητα.

Η Μαρία Κιουρί όταν πήρε Νόμπελ έριξε πολύ κέρατο στον δυστυχή,  λιγότερο διάσημο ,σύζυγό της.

Προσοχή στις διάσημες: είναι αναξιόπιστες.

…ειδικά όταν αρχίζουν να κάνουν τέρμα αποτρίχωση και να αγοράζουν σεξυ εσώρουχα.