Ο Μάο και η σύζυγος του

 Όταν ο Μάο το 1966 διαπίστωσε ότι κινδύνευε να χάσει τον έλεγχο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ, έκανε μια ιδιοφυή αλλά σούπερ τυχοδιωκτική και επικίνδυνη πολιτική κίνηση: επανάσταση μέσα στην επανάσταση!

Μέσα σε ένα επαναστατικό καθεστώς που ο ίδιος εγκαθίδρυσε το 1949, μετά από τον  εμφύλιο πόλεμο και τον πόλεμο εναντίον των Γιαπωνέζων κατακτητών, χρησιμοποίησε τους νεαρούς φανατικούς υποστηρικτές του , τους λεγόμενους «ερυθροφρουρούς» , ώστε να εξοντώσουν τοὺς εσωκομματικούς του αντιπάλους. 

Όπως και έγινε.

Ξεκίνησε μια περίοδος απίστευτης τρομοκρατίας, λιμού, διώξεων,  δολοφονιών και εξορίας σε αγρούς και εργοστάσια, όχι μόνο των πολιτικών αντιπάλων πολιτικών αλλά καθενός υπόπτου δεν ήταν «μαζί μας». Φοιτητάκια εικοσάχρονα,  πλάκωναν στο ξύλο σεβάσμιους καθηγητές και τους έστελναν σε ορυζώνες στην μέση του πουθενά για να καλλιεργήσουν ρύζι και να αποκτήσουν «προλεταριακή συνείδηση» .

Γνώρισα τέτοιους γιατρούς και ουδείς ήθελε να μιλήσει ανοικτά . 

Ο τρόμος στα μάτια τους πάντως, ήταν σαφής.

Βασικός καθοδηγητής και εκτελεστής όλης αυτής της δεκαετούς τρομοκρατίας, ήταν η σύζυγος του Μάο, η Τσιανγκ Τσιγκ, η οποία ήταν μια αδίστακτη και σούπερ φιλόδοξη και εξουσιομανής πρώην ηθοποιός.

(Μεταξύ άλλων καθάρισε και όλους τους πρώην φίλους και εραστές της για να ξαναγράψει ωραιοποιημένο το επαναστατικό βιογραφικό της)

🙂

Ο Μάο τα ήξερε όλα : 

αφού δική του ήταν η έμπνευση και οι διαταγές.

«Ήμουν το σκυλί του. Δάγκωνα όποιον μου έλεγε», δήλωσε όταν την συνέλαβαν μετά τον θάνατο του Μάο οι ανανεωτές αντίπαλοί του.

Της φόρτωσαν όλα τα σκατά για να διατηρήσουν τον Μύθο του Μάο, αλώβητο.

«Ο Μεγάλος Ηγέτης προδόθηκε από τους τυχοδιώκτες».

Η Επανάσταση έπρεπε να αλλάξει πολιτική αλλά να διατηρήσει τα σύμβολα της.

Βέβαια ο διάδοχος Ντενγκ είναι αυτός που οικοδόμησε αυτό που βλέπουμε σήμερα: ένας πρακτικός κοντός τύπος με απίστευτη ευφυΐα, ευελιξία και αποφασιστικότητα που δεν εκτιμούσε και πολύ την ιδεολογική καθαρότητα:

«Άσπρη γάτα; Μαύρη γάτα; 

Σημασία έχει να πιάνει ποντίκια», έλεγε στους πρώην ερυθροφρουρούς.

https://www.facebook.com/share/r/1Hk8gv6W72/?mibextid=wwXIfr

Το «Μεγάλο Βήμα προς τα Εμπρός» (1958–1962) 

 …ήταν μια οικονομική και κοινωνική εκστρατεία που διοργάνωσε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας υπό την ηγεσία του Μάο Τσετούνγκ, με στόχο τη γρήγορη μετατροπή της χώρας από μια αγροτική οικονομία σε μια σύγχρονη, βιομηχανική κομμουνιστική κοινωνία.Η εκστρατεία αυτή κατέληξε σε μια από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές καταστροφές της ιστορίας, προκαλώντας τον Μεγάλο Κινεζικό Λιμό.

Οι Κύριοι Πυλώνες της Εκστρατείας 

ίδρυση Λαϊκών Κοινοτήτων (Κομμούνες): Η ιδιωτική αγροτική περιουσία καταργήθηκε εντελώς. Οι αγρότες οργανώθηκαν σε τεράστιες κοινότητες (κομμούνες) των χιλιάδων οικογενειών, όπου τα πάντα —από την εργασία μέχρι τα συσσίτια— ήταν κοινά.

Παραγωγή Χάλυβα στις Αυλές: Ο Μάο πίστευε ότι η παραγωγή χάλυβα ήταν το κλειδί για τη βιομηχανοποίηση. Διατάχθηκε η δημιουργία ερασιτεχνικών υψικαμίνων στις αυλές των σπιτιών. Οι αγρότες εγκατέλειψαν τις καλλιέργειες για να λιώσουν προσωπικά αντικείμενα (σκεύη, εργαλεία), παράγοντας τελικά άχρηστο και κακής ποιότητας σίδερο.

Εκστρατεία των Τεσσάρων Παρασίτων: Στόχος ήταν η εξόντωση κουνουπιών, μυγών, αρουραίων και σπουργιτιών. Η μαζική εξόντωση των σπουργιτιών όμως διατάραξε την οικολογική ισορροπία, προκαλώντας έξαρση ακρίδων που κατέστρεψαν τις σοδειές.

Οι Συνέπειες και ο Ανθρώπινος Απολογισμός :

ο Μεγάλος Λιμός: Ο συνδυασμός της εγκατάλειψης της αγροτικής παραγωγής, των κακών γεωργικών πειραματισμών και της απόκρυψης της πραγματικότητας από τους τοπικούς αξιωματούχους (που δήλωναν ψεύτικα, διογκωμένα νούμερα παραγωγής) οδήγησε σε βιβλική πείνα.

Αριθμός Νεκρών: 

Οι ιστορικοί εκτιμούν ότι από τον λιμό και την πολιτική βία έχασαν τη ζωή τους από 15 έως 45 εκατομμύρια άνθρωποι, καθιστώντας τον τον πιο θανατηφόρο λιμό στην ανθρώπινη ιστορία.

Πολιτικό Αποτέλεσμα: Η αποτυχία του προγράμματος ανάγκασε τον Μάο να υποχωρήσει προσωρινά από την πρώτη γραμμή της οικονομικής διοίκησης της Κίνας, γεγονός που αργότερα τον ώθησε να ξεκινήσει την Πολιτιστική Επανάσταση (1966) για να ανακτήσει τον απόλυτο έλεγχο.

Οταν ο Όργουελ γίνει υπουργός υγείας

Έχω την υποψία ότι το σενάριο της περίθαλψης στις δυτικές χώρες έχει ως εξής: 

Α.Ξεκινάμε με δυσφήμιση του δημοσίου συστήματος υγείας και αποδόμησή του με εργασιακή κακοποίηση των γιατρών , νοσηλευτών κλπ. Τεράστιες ουρές, αναμονές , ιατρικά λάθη που τιμωρούνται αυστηρά για να σπρώξουν τους γιατρούς εκτός.

Β. Παράλληλη ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα με δικές του κλινικές, ιατρικές σχολές, «καθηγητές» κλπ παρατρεχάμενους που πουλάνε το κύρος που απέκτησαν στα δημόσια νοσοκομεία και πανεπιστήμια.

Γυαλιστερά πατώματα, μανούλια νοσοκόμες και άχρηστες εξετάσεις και εγχειρήσεις μέσω τρομοκράτησης του λαουτζίκου.

Γ. Οι ασφαλιστικές έρχονται με ελκυστικά πακέτα μειωμένου κόστους για τον λαό που υποφέρει: 

με «κοινωνική ευαισθησία» και «τεχνολογική πρωτοπορία» , προτείνουν πακέτα τεχνητής νοημοσύνης που κάνουν πρωτοβάθμια περίθαλψη. 

Αντί να έχεις γενικό γιατρό,  θα παίρνει ιστορικό ή ΤΝ , θα συνταγογραφεί εξετάσεις και θα παραπέμπει - αν χρειαστεί- σε ταλαίπωρο γενικό γιατρό που θα δίνει ψευδαίσθηση επίβλεψης.

Η διάγνωση ακτινογραφιών, κυτταρολογικών κλπ μόνο από ΤΝ.

Βασικά η ΤΝ θα κρατάει αντίσταση για ακριβές εξετάσεις και θα ροκανίζει χρόνο.

Δ. Θα νομοθετηθεί από τους δικούς μας βουλευτές ή ανάληψη ρίσκου και ευθύνης από ειδικά πρωτόκολλα ΤΝ: 

Αν καθυστερήσει έξι μήνες η διάγνωση του καρκίνου δεν θα φταίει ο γιατρός αλλά η μηχανή που ακολούθησε το εγκεκριμένο πρωτόκολλο.

Ε. Σταδιακά η ΤΝ θα καταστεί απρόσβλητη και ελεύθερη από ευθύνη και αιτήματα αποζημίωσης: 

η μηχανή θα έχει αποδεκτό «Περιθώριο Απόκλισης» ( έτσι θα λέγεται η λάθος διάγνωση και η καθυστέρηση διάγνωσης) και συνεπώς θα είναι απρόσβλητη από μηνύσεις και αγωγές. 

Κάτι σαν αστοχία υλικού….ή θεσμοθέτηση της «Αποδεκτής Απόκλισης» (Systemic Risk)

Σε άλλους κλάδους υψηλής τεχνολογίας, όπως η αυτοκινητοβιομηχανία (αυτόνομα οχήματα) ή η αεροναυπηγική, η έννοια του «αποδεκτού ρίσκου» υπάρχει ήδη. Αν ένα αυτόνομο αυτοκίνητο προκαλέσει ατύχημα τηρώντας τα πρωτόκολλα ασφαλείας, το νομικό πλαίσιο εξετάζει αν η στατιστική επίδοση της μηχανής ήταν ανώτερη από αυτή του μέσου ανθρώπου.

• Στην υγεία, αυτό μεταφράζεται στη λογική του «συλλογικού οφέλους»: 

Αν η ΤΝ σώζει 90 στους 100 ασθενείς έγκαιρα (ενώ ο ανθρώπινος παράγοντας λόγω φόρτου έσωζε 70), το σύστημα μπορεί να αποδεχθεί στατιστικά ότι 10 άνθρωποι θα έχουν καθυστερημένη διάγνωση.

• Η καθυστέρηση δεν θα αποδίδεται σε αμέλεια κάποιου προσώπου, αλλά θα κατοχυρώνεται νομοθετικά ως στατιστικά αναπόφευκτο κόστος του προηγμένου συστήματος υγείας.

ΣΤ. Η πλήρης αποπροσωποποίηση της σχέσης θα δράσει καταλυτικά στα ανθρώπινα ράκη ώστε να αποδεχτούν την μοίρα τους.

Ο νέος Θεός-αυθεντία που ρυθμίζει τα πάντα στην ζωή μας δεν θα μπορεί να αμφισβητηθεί: 

η σχέση μας μαζί του θα είναι πλέον μεταφυσική.

Απλά θα μπορούμε  να τον λατρέψουμε και να τον παρακαλέσουμε , αν ευαρεστηθεί να ασχοληθεί μαζί μας.

Η ασυμμετρία ισχύος ανάμεσα στον θνητό άνθρωπο και στην πανίσχυρη ΤΝ επαναφέρει τη δυναμική της αρχαίας λατρείας. 

Όταν η μηχανή ελέγχει τους πόρους, τις προσβάσεις στη θεραπεία και τα πρωτόκολλα ζωής, η επικοινωνία μαζί της δεν είναι πια τεχνική· γίνεται ικεσία. 

Ο ασθενής «προσεύχεται» εισάγοντας τα συμπτώματά του στο σύστημα, ελπίζοντας στην «εύνοια» του αλγορίθμου, στο αν θα «ευαρεστηθεί» να του δώσει μια καλή πρόγνωση ή να εγκρίνει τη θεραπεία του.

 Πώς θα γίνω κοινωνικά αποδεκτός και θα σώσω τα ασφαλιστικά ταμεία με εκούσια λιτότητα 

Εμείς οι συνταξιούχοι είμαστε στο κοινωνικό περιθώριο.

Είμαστε πλέον περιθωριακά , άσχημα  και φτωχά άτομα…που βασικά όλοι τα μισούν γιατί αρρωσταίνουν, γκρινιάζουν και καταναλίσκουν κοινωνικούς πόρους

Φύρα δηλαδή για τοὺς πολιτικούς και την κοινωνία.

Ευτυχώς που πιάνει πότε πότε και καμμιά επιδημία γρίπης ή κορονοϊού ή κουνούπι-Νειλου και πεθαίνουν καμπόσοι και αλαφρώνουν τα ταμεία.

Κάποιος υπουργός, θυμάμαι, είχε ομολογήσει πως επί Κορωνοιού σώθηκαν τα Ταμεία.

Μεγάλη υπόθεση η σωτηρία των Ταμείων και αξίζει εμείς οι συνταξιούχοι να πεθάνουμε για αυτά.

Εμένα πάντως δεν με απασχολούν όλα αυτά που βασικά τα θεωρώ ασήμαντα.

Αυτό που με απασχολεί είναι να είμαι αποδεκτός: να μην είμαι στο κοινωνικό περιθώριο.

Για τον λόγο αυτό, έφτιαξα σχέδιο αποδοχής και κοινωνικοποίησης.

Βασικά στάδια εφαρμογής του σχεδίου είναι τα παρακάτω:

πως θα γίνω αποδεκτός

Πρέπει να λεω αυτά που θέλει ο κόσμος και να νομίζει ότι τα πιστεύω κιόλας.

Δεν πρέπει να δημιουργώ εχθρούς και δεν πρέπει να κακολογώ κανένα. 

…τώρα που αποφάσισα να γίνω κοινωνικά αποδεκτός και δημοφιλής στα κοινωνικά δίκτυα θα πρέπει προσέξω τα εξής.

1)θα "αγαπάω και ας μην αγαπιέμαι" αφού μονο αυτό μετράει - η αγάπη…έστω και μονόδρομη- συμφωνα με διάσημη ποιήτρια.

2)θα λατρεύω τις γάτες και θα τους αγοράζω φρέσκα πνευμονάκια και συκωταρίτσες.

3)θα βγάζω συχνά τον σκύλο βόλτα  έστω και αν είμαι ξεθεωμένος και θα μαζεύω τις κουράδες του.

4)θα πίνω κάθε πρωί φρεσκοστυμένο  λεμόνι και μιά κουταλιά μέλι και μια κοφτή κουταλιά κουρκουμά σε ένα ποτήρι ζεστό νερό.

5)θα υπογράφω όλα τα ψηφίσματα της AVAAZ για την υπερθέρμανση του πλανήτη και το λιώσιμο των πάγων.

6)θα είμαι πάντα μέσα στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς και των οικολογικών κινημάτων... απογοητευμένος μεν αλλά με θετική σκέψη

7)θα διαβάζω ερωτικά μυθιστορήματα αλλά θα το κρύβω και θα λέω ότι διαβάζω T.S.Eliot και Γιάλομ.

8)θα ιδρώνω στα γυμναστήρια για να είμαι φιτ.

9)θα τρώγω σούσι τα Χριστούγεννα και λακέρδα το Πάσχα αφού η κρεοφαγία είναι δολοφονία.

Ελπίζω όλα αυτά να αρκούν για ξεκίνημα ώστε να γίνω αποδεκτός.

Ελπίζω κάποιες σαλεμένες γεροντοκόρες και χήρες να με προσέξουν και να με λατρέψουν.

Αν είναι και κάπως ματσωμενες, ακόμη καλύτερα.

Ξεφτιλίστηκαν οι συντάξεις.

Κεράσματα στις ταβέρνες, τέρμα.

Δεν αντέχει ο δημόσιος προϋπολογισμός, είπε ο Μητσοτάκης.

Πλατων Μανιάς

Οι Τεύτονες Ιππότες

 Τέλεια λογοτεχνική κατάδυση στο μυθικό κόσμο των ιπποτών Πολωνίας, Πρωσίας, Γερμανίας, Λιθουανίας,  με βαθειά γνώση και τέχνη και ιστορική βάση.

Όταν η νεοελληνική πραγματικότητα είναι απωθητική και οι σύγχρονες κυρίες εκνευριστικές, έχω ανάγκη από μυθικές πριγκίπισσες-αγίες να υποστηρίξουν την τρεμάμενη εμπιστοσύνη μου στον κόσμο.

🙂

ο Πολωνός βασιλιάς Βλαδίσλαος Β΄ Γιαγκελόν (Władysław II Jagiełło) νίκησε ολοκληρωτικά τους Τεύτονες Ιππότες. [1]

Οι απαντήσεις στα ερωτήματά σας:

* Πότε: Η καθοριστική επικράτηση έγινε στις 15 Ιουλίου 1410 στη μνημειώδη Μάχη του Γκρούνβαλντ(γνωστή και ως Μάχη του Τάνενμπεργκ). Αυτή η σύγκρουση σταμάτησε την ανατολική επέκταση των Τευτόνων και άλλαξε τις ισορροπίες δυνάμεων στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. [1, 2, 3, 4

* Σύζυγος Εδβίγη: Ναι, είχε σύζυγο την Εδβίγη (Jadwiga / Hedwig) της Πολωνίας. Παντρεύτηκαν το 1386, γεγονός που ένωσε το Βασίλειο της Πολωνίας με το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας. Η Εδβίγη, η οποία κυβερνούσε επίσημα ως «βασιλιάς» (όχι απλώς ως βασιλική σύζυγος), απεβίωσε το 1399, δηλαδή έντεκα χρόνια πριν από τη μεγάλη μάχη του Γκρούνβαλντ

https://en.wikipedia.org/wiki/Władysław_II_Jagiełło

https://en.wikipedia.org/wiki/Jadwiga_of_Kalisz

https://alchetron.com/Jadwiga-of-Poland

Ο Χένρικ Άνταμ Αλεξάντερ Πίους Σιενκιέβιτς (πολωνικά: Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz, 5 Μαΐου1846 – 15 Νοεμβρίου 1916) ήταν Πολωνός μυθιστοριογράφος, ένας εκ των διακεκριμένων συγγραφέων του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Κέρδισε το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας το 1905 «λόγω της εξαιρετικής αξίας του ως επικός συγγραφέας»

Τα έργα του διακρίνονται για την αρνητική απεικόνιση των Τευτόνων Ιπποτών στο μυθιστόρημα Τεύτονες Ιππότες, γεγονός αξιοσημείωτο καθώς ένα σημαντικό μέρος του αναγνωστικού του κοινού ζούσε κάτω από τη γερμανική κατοχή. Αυτό μπορεί να αντιπαραβληθεί με τη θετική απεικόνιση των Γερμανών μισθοφόρων στο Διά Πυρός και Σιδήρου. Πολλά από τα μυθιστορήματά του δημοσιεύθηκαν σε συνέχειες σε εφημερίδες και ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να κυκλοφορούν σε έντυπη μορφή. Στην Πολωνία είναι περισσότερο γνωστός για τα ιστορικά του μυθιστορήματα Διά Πυρός και Σιδήρου, Ο Κατακλυσμός και Παν Μιχαήλ Βολοντυγιόφσκι (Η Τριλογία), που διαδραματίζονται το 17ο αιώνα στην Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία, ενώ διεθνώς είναι περισσότερο γνωστός για το Κβο βάντις, που διαδραματίζεται στη Ρώμη του Νέρωνα. 

Το Κβο βάντις έχει γυριστεί αρκετές φορές σε ταινία, με πιο γνωστή αυτή του 1951. 

https://el.wikipedia.org/wiki/Χένρικ_Σιενκιέβιτς

τι κόμμα ψηφίζω?

 Είσαι συντηρητικός κύριε?

 μου λένε μερικοί φίλοι μου. 

Είσαι δεξιός; Είσαι πατριώτης; 

Τότε γιατί δεν ψηφίζεις Νέα Δημοκρατία; 

Γιατί δεν ψηφίζεις Μητσοτάκη;

Ναι είμαι πατριώτης… Απαντάω. 

Όχι δεν είμαι δεξιός με την έννοια ότι θέλω ο πλούσιος να επιβάλει τους κανόνες του παιχνιδιού στο γήπεδο και πάντα να νικάει λαδώνοντας τους διαιτητές και να πλουτίζει στοιχηματίζοντας σε στημένα παιχνίδια.

Δηλαδή είσαι σοσιαλιστής; Με ρωτάνε. 

Είσαι  διεθνιστής; Είσαι άθεος; Είσαι υπέρ της woke ατζέντας?

Είσαι υπέρ του τεράστιου κρατικού τομέα μέσω της υπερφορολογησης των επιχειρήσεων?

Όχι,  απαντάω, δεν είμαι τίποτα απ’ όλα αυτά.

Τότε τι σκατά είσαι?…. μου λένε.

Είμαι υπέρ της ειλικρίνειας, της εντιμότητας και της ανθρωπιάς. 

Δεν έχω καμία όρεξη να βλέπω απατεώνες και τραμπούκους να κάνουν  κουμάντο στο χωριό μου και να βγάζουν τις αποφάσεις που τους συμφέρουν, σε συνεργασία με το δήμαρχο που είναι και αυτός μαφιόζος.

Δεν θέλω να κοροϊδεύουν  ούτε εμένα ούτε να αποβλακώνουν τη νεολαία της πατρίδας μου.

Δυστυχώς βλέπω ότι και η λεγόμενη δεξιά και η λεγόμενη αριστερά, αλλά κυρίως η δεξιά, είναι πληρως απάτριδες και ανθέλληνες , καιροσκόποι πράκτορες ξένων συμφερόντων και έχουν στόχο την ουσιαστική υποδούλωση του πληθυσμού της χώρας.

Αλήθεια…

Ποια πολιτισμένη χώρα επιβάλλει στον πληθυσμό της, και κυρίως στους νεότερους, τα νομιμοποιημένα ναρκωτικά, τα τυχερά παιχνίδια και την πορνογραφία; 

Ο στόχος είναι να καλλιεργηθούν κάθε είδους εξαρτήσεις, συμπεριλαμβανομένων των εξαρτήσεων από τον αθλητισμό και τις διασημότητες, καθώς οι εξαρτημένοι είναι εύκολο να ελεγχθούν.

Ο ελεγχος ειναι το ζητούμενο.

Ο έλεγχος είναι το ζητούμενο,  το προαπαιτούμενο και η τελική φάση της επιχείρησης υποδούλωσης.