σεβασμός στην εξουσία

 πρέπει να τεθούν όρια!

…όλα αυτα τα γιατρουδάκια με τα τσαλακωμένα πουκάμισα και τα σακουλιασμένα παντελόνια που κάνουν μπουρί - γωνία στο γόνατο, με εκνεύριζαν και με αηδίαζαν.

Δεν έφτανε που ήταν αποτυχημένες ψωμόλυσσες που περίμεναν να τσεπώσουν κανα πενηντάρικο από καμμιά καλή γιαγιούλα - που θα τους το έδινε απο το υστέρημά της - γιά να την προσέξουν, αλλά, αυτοί οι άθλιοι ήταν και αλαζόνες!

…ναι!  ήταν αλαζόνες οι κύριοι γιατροί ότι είναι σπουδαίοι επειδή είναι γιατροί και τάχα μου κάνουν δύσκολη δουλειά ενώ όλοι ξέρουμε ότι τρίχες δύσκολη δουλειά κάνουν και ότι απλά  ακολουθούν διαγνωστικούς και θεραπευτικούς τυφλοσούρτες.

Τα ξέρω όλα…μου τα έχουν πει εμπιστευτικά,  δικοί μου άνθρωποι.

Με τυφλοσούρτες - αλγόριθμους δουλεύουν οι κυρ -γιατροί και παριστάνουν τους σπουδαίους!

Δηλαδή εμείς , τα κυβερνητικά στελέχη με τις τόσες ευθύνες , τι πρέπει να πούμε? 

Αλήθεια, ποιός μπορεί έστω και να φανταστεί το μέγεθος της

 ευθύνης που σηκώνει στους ώμους της η πολιτική ηγεσία?

Αλλά, εκτός από μεγαλοπιασμένοι και αλαζόνες αυτοί οι κύριοι ιατροί, είναι και κάτι χειρότερο!

Είναι κομμουνιστές και αναρχοκομμουνιστές μέχρι το κόκκαλο!

Όταν βλέπουν ότι κάνω έργο και ανακαινίζω και εξοπλίζω  νοσοκομεία και κέντρα υγείας, σκυλιάζουν!

Αφρούς βγάζουν τα κοπρόσκυλα!

Θέλουν να είναι πάντα μπάχαλο ο κρατικός μηχανισμός για να έχουν να λένε ότι φταίει ο καπιταλισμός και η Δεξιά!

Μόνο τότε δικαιώνεται η ιδεολογία τους! 

…όταν όλα πηγαίνουν χάλια!

Η ζηλοφθονία , η κακία και το κοινωνικό μίσος είναι το οξυγόνο που τους θρέφει!

Ξέρουν ότι μόνο με τον θυμό και την  απελπισία του κόσμου, θα πάρουν καμμιά ψήφο και θα μπορέσουν να συντηρήσουν όλη αυτή την ψευτοεπαναστατική ψυχολογία που εξαγριώνει αρκετά τους οπαδούς ωστε να είναι διαχειρίσιμοι!

…ναι διαχειρίσιμοι, επηρρεάσιμοι και καθοδηγούμενοι!

Βέβαια το κοινωνικό μίσος τους δεν τους αφήνει σε ησυχία…

…αλλά δίνουν και την παράσταση τους αφού τους είναι απαραίτητη… για να δείξουν τι αγωνισταράδες είναι!

Συνδικαλιστής χωρίς δυνατή φωνή,  χωρίς κραυγές, φωνασκίες, συνθήματα  και υψωμένες γροθιές, γίνεται?

Δε γίνεται!

Πρέπει να βγούν οι σωστές φωτογραφίες και τα αγωνιστικά βίντεο της σύγκρουσης με τα ΜΑΤ!

Τα ΜΑΤ το ξέρουν αυτό και γι αυτό και εκείνοι δίνουν παράσταση ότι είναι τα πρωτοπαλήκαρα της νομιμότητας και κοινωνικής τάξης.

Η πάλη των τάξεων εναντίον της ευταξίας!

οκ…και εγώ τα καταλαβαίνω όλα αυτά…

 σαν μιά κοινωνική αναγκαιότητα που συντηρεί το πολιτικό παιχνίδι της αντιπαράθεσης και της δημοκρατικότητας και της ανοχής που έχει η κυβέρνησή μας!

Τα καταλαβαίνω μέν , τα θεωρώ αναγκαία αλλά μέχρις ενός ορίου.

Η έλλειψη σεβασμού και το προσωπικό τσαμπουκαλίκι εναντίον μου, με εκνευρίζουν  αφόρητα!...

Δεν μπορουν να με προσβάλλουν δημόσια διότι μου χαλάνε την δημόσια εικόνα μου, το ίματζ μου.

Ο πολιτικός είναι σαν τον ηθοποιό…δουλεύει πολύ με την εικόνα.

Γι αυτο έβαλα μαλλιά και κάνω μπότοξ: για την εικόνα ενός πολιτικού υγιούς και γεμάτου ζωντάνια, κέφι και ενέργεια ώστε να προσφέρει στον τόπο.

Δεν το έκανα απο ναρκισσισμό αλλά γιατί είναι η δουλειά μου τέτοια: πρέπει να συντηρήσω την σωστή εικόνα.

Και έρχεται ο κάθε ιδρωμένος και τσαλακωμένος γλίτσας γιατρουδάκος και μου την χαλάει!

Εεε, όχι κύριε!

…όχι!

Όλα έχουν ένα όριο!

ο ιδανικός ανδρας

 Κάθομαι στο μπαλκόνι μου και χαζεύω τους περαστικούς που πάνε στη δουλειά τους. 

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι κυρίως νεαρές γυναίκες - ακόμα και νεαρά κορίτσια - περπατάνε και ταυτόχρονα καπνίζουν: 

είτε κανονικό τσιγάρο είτε τον ατμιστήρα.

Απορώ: όταν περπατάς, καταβάλλεις μυική προσπάθεια, οι ανάγκες σε οξυγόνο αυξάνονται και γι αυτό η αναπνοή επιταχύνεται.

Παίρνεις πιο γρήγορες και πιο βαθειές αναπνοές.

Και μαζί με τον αέρα παίρνεις και μπόλικη νικοτίνη, πίσσα και λοιπές καρκινογόνες και αθηρωματογόνες ουσίες.

Γιατί έχουν τέτοια εξάρτηση οι νεαρές κυρίες από το κάπνισμα?

Προφανώς λόγω νεύρωσης: 

όσο πιό πολύ το άγχος, τόσο πιό πολύ το κάπνισμα.

…και τόσο μικρότερος ο αυτοέλεγχος.

Και γιατί οι νέες γυναίκεςνα έχουν τόσο άγχος?

…πέρα από τα οικονομικά, νομίζω ότι αγχώνονται γιατί δεν βρίσκουν τον ιδανικό άντρα.

Και δεν θα τον βρούν ποτέ.

Διότι ο ιδανικός άντρας υπάρχει μόνο μέσα στο κεφάλι τους.

Αυτό το ιδανικό αλλά ανύπαρκτο ον, είναι προιόν της λογοτεχνίας και της διαφήμισης.

Οι αδελφές Μπροντέ ονειρεύονταν  ένα κυριλέ αρρενωπό αριστοκράτη που θα τις δεί και θα ξετρελλαθει μαζί τους

…γιατι είναι «πολύ σπέσιαλ τύπισσες» με πλούσιο εσωτερικό κόσμο.

Θα παρέβλεπε τα κοκκαλιάρικα κορμιά και τα φακιδιασμένα πρόσωπα και θα έπεφτε ξερός.

Είμαι περίεργος τι ονειρεύονται οι δικές μας.

Από την εμπειρία μου,  θέλουν ένα συνδυασμό αξύριστου μηχανόβιου και επιτυχημένου εύπορου τεχνοκράτη που θα τις λατρεύει.

Θα ήθελα να τους πω ότι ο τύπος αυτός δεν υπάρχει.

Δεν υπήρξε και μάλλον δεν  θα υπάρξει ποτέ:

  οι διασταυρώσεις διαφορετικών ειδών παράγουν είδη μειωμένης επιβιωσιμότητας.

Όπως η διασταύρωση γαιδουριού με άλογο που παράγει στείρο μουλάρι.

Εκτός και αν πράγματι θέλουν έναν τύπο ανθεκτικό σαν μουλάρι που να τις λατρεύει και να τις υπηρετεί.

Αλλά μέχρι τότε θα έχουν φτάσει τα τρία πακέττα.

Οι γερογιατροί

 Βλέπω κάτι γέρους γιατρούς να κάνουν ιατρείο στα 80 πλας και απορώ: 

μπορούν να αντέξουν την πίεση και τις απαιτήσεις της δουλειάς; 

Έχουν γνώση και διαύγεια; 

Έχουν επίγνωση της νοητικής επιβράδυνσης της ηλικίας; 

Τι ψυχολογικά κίνητρα έχουν ώστε να μαστιγώνουν τον γέρικο εαυτό τους σε ένα απαιτητικό ρόλο;

Η κυριαρχούσα ψυχιατρική άποψη είναι ότι οι γέροι οι οποίοι έχουν σε όλη τη ζωή τους  αποκτήσει μία ταυτότητα η οποία τους δίνει κύρος, νόημα και αυτοπεποίθηση, δεν  μπορούν να την αποχωριστούν διότι αυτό θα προκαλέσει υπαρξιακή κρίση.

Ολόκληρη η ζωή τους δηλαδή οικοδομήθηκε με βάση αυτήν την ταμπέλα στο μαγαζί της ζωής τους. 

Αν κατεβάσουν την ταμπέλα, το μαγαζί είναι άδειο , σκοτεινό και θλιβερό.

Γενικά συμφωνώ με αυτή την άποψη η οποία μοιάζει και λογική και βγαλμένη μέσα από την εμπειρία της  ζωής.

Δεν ξέρω όμως γιατί δε με ικανοποιεί πλήρως αυτή η ερμηνεία..

… δε μου φαίνεται αρκετή.

Νομίζω ότι αυτή η στάση ζωής που ταυτίζει τον εαυτό σου και την αξία του με ένα τίτλο κοινωνικής αναγνώρισης, χαρακτηρίζεται από έλλειψη κάθε πνευματικότητας και πίστης στο υπερπέραν. 

Είναι δηλαδή μία πολύ κοντόφθαλμη θέαση της ζωής ως μιας περιπέτειας κάμποσων  μορίων που τυχαία βρέθηκαν σε μία συνεύρεση και σχημάτισαν τον κακομοιριασμένο εαυτό σου .

Ο οποίος εαυτός σου δεν έχει άλλο καθήκον στη ζωή του παρά μόνο να φάει , να πιεί και να κάνει σεξ ούτως ώστε να ευχαριστηθεί  και να αναπαραχθεί μέχρις ότου διαλυθεί εις τα εξ ων   συνετέθη.

🙂

Θα περίμενα από ανθρώπους που ασκούν το επάγγελμα του γιατρού επί πολλά χρόνια και διαχειρίζονται θέματα ζωής και θανάτου , να έχουν μια λιγότερο υλιστική και μπακαλίστικη  άποψη για τη ζωή.

Αλλά απ´’ ότι λένε οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι, οι ψυχολογικές άμυνες που αναπτύσσει ο άνθρωπος για να διαχειριστεί τις επώδυνες ερωτήσεις που θέτει ο κόσμος γύρω του και ο ουρανός πάνω απ’ το κεφάλι του, είναι  ισχυρές αρκετά ώστε να τον κάνουν να φροντίζει μόνο το κοντοσούβλι και τα παϊδάκια που θα φάει στις ψησταριές της Βάρης.

Το βασικό κόλπο είναι να ξεχνιέσαι.

Αλίμονο σε όσους δεν ξεχνούν τα βασικά.

🙂

σατανιστές

 Σατανιστές

…αν είσαι θρήσκος - ή υπήρξες θρήσκος - τους καταλαβαίνεις αμέσως : 

τα θρησκευτικά αισθητήρια είναι σαν ραντάρ που δεν σε εγκαταλείπουν.

Είσαι σαν Κνίτης που μυρίζεται αμέσως τους Τροτσκιστές και τους οππορτουνιστές.

🙂

Ετσι και εγώ…τόσα χρόνια κατηχητικό και θρησκευτική μελέτη…δεν μου ξέφυγαν  οι υπηρέτες των σκοτεινών δυνάμεων:

…από την πρώτη στιγμή που είδα την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών στο Παρίσι, κατάλαβα ότι είναι θρησκεία…ή τουλάχιστον μιά θρησκευτική σέχτα - παραλλαγή - αίρεση μιάς γνωστής θρησκείας.

Υπήρχε κάτι σαν μιά σατανιστική διακήρυξη εκεί…ένα   σατανιστικό μανιφέστο: 

Υπάρχουμε! Είμαστε δυνατοί! Κυριαρχούμε! 

Σας εμπαίζουμε , σας προσβάλλουμε και σας εξευτελίζουμε και δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε!

Σκουλήκια ασήμαντα…που παριστάνετε τις ελεύθερες προσωπικότητες, αλλά που απλά σέρνεστε ! 

Ναι αυτο είσαστε! όσοι μας καταλαβαίνετε και το βουλώνετε, είσαστε χαμερπή σκουλίκια!

Οι υπόλοιποι που δεν καταλαβαίνετε, είσαστε απλά , ηλίθια κουνέλια που απλά πολλαπλασιάζεστε!

Οι σατανιστές λατρεύουν την Δύναμη και την Βία και απεχθάνονται την ταπεινότητα και την πραότητα.

Έχουν  ακριβώς τις αντίθετες αρχές από τους Χριστιανούς και γενικά από τους οπαδούς της ζωής…

 …και της εμπιστοσύνη στην Ζωή, την Δημιουργία και της αρμονική συμβίωση.

Οι Χριστιανοί είναι στρατιώτες των δημιουργικών  δυνάμεων.

Οι σατανιστές είναι οπαδοί των καταστροφικών δυνάμεων: 

αποδομούν και εμπαίζουν το έργο του Θεού…της πηγής της Δημιουργίας.

Φυσιολογικό σεξ με ερωτικό συναίσθημα και αίσθηση ιερότητας οι Χριστιανοί.

Γεννηση και ανατροφή παιδιών με στόχο την προσωπικότητα και την κοινωνία.

Βίαιο παρα φύσιν σεξ οι σατανιστές : στόχος ο εξευτελισμός του άλλου και η εξουσία…η εργαλειοποίηση και η απανθρωποποίησή του.

Τελικά , όλη αυτή η τυφλή εξουσιολατρεία,  θέλει την υπέρτατη κυριαρχία στον άλλο, τον συνάνθρωπο…

…θέλει τον αφανισμό του , την ενσωμάτωση και την λεηλασία της δύναμης του: 

έτσι προκύπτει ο καννιβαλισμός.

Είναι μιά εξουσιαστική διαδικασία.

Οι καννίβαλοι της  Ιαβας τρώνε τις καρδιές των νεκρών εχθρών που σκότωσαν για να πάρουν την δύναμή τους.

Είναι η τέλεια εκμηδένιση μέσω της ενσωμάτωσης.

Είναι  βέβαια και λατρευτική τελετουργία υποταγής στον Σατανά.

Ο Σατανάς είναι και αυτός εξουσιαστής.

Δεν είναι καλό αφεντικό : θέλει συνεχώς αποδείξεις τέλειας υποταγής.

Η υποταγή απαιτεί εγκλήματα- ταμπού: σοδομισμό, αιμομιξία, δολοφονία αθώων και ιδίως βρεφών, καννιβαλισμό.

Έτσι , ως σατανιστής, θα δηλώσεις υποταγή και ίσως πάρεις την εύνοια : εξουσία , φήμη, πλούτο.

Σύμφωνα με τα Ευαγγέλια (Ματθαίος 4:1-11, Λουκάς 4:1-13), μετά τη βάπτισή του, ο Ιησούς αποσύρθηκε στην έρημο όπου νήστεψε για 40 ημέρες. 

Εκεί, ο Διάβολος τον πλησίασε και του πρότεινε τρεις πειρασμούς, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί την ανθρώπινη αδυναμία του (την πείνα) και να τον απομακρύνει από την αποστολή του. 

Οι τρεις προτάσεις του Διαβόλου ήταν: 

1. Η μετατροπή των λίθων σε άρτους (Πειρασμός της σάρκας/υλικών αγαθών). Επειδή ο Ιησούς πεινούσε μετά τη νηστεία, ο Διάβολος του είπε: "Αν είσαι Υιός του Θεού, πες σ' αυτές τις πέτρες να γίνουν ψωμιά". Στόχος ήταν να χρησιμοποιήσει τη θεϊκή του δύναμη για προσωπική άνεση και ικανοποίηση των αναγκών του. Ο Χριστός απάντησε ότι ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί, αλλά με τον λόγο του Θεού. (οὐκ ἐπ᾿ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ)

2. Η ρίψη από το πτερύγιο του Ναού (Πειρασμός της επίδειξης/αλαζονείας): Ο Διάβολος μετέφερε τον Ιησού στο ψηλότερο σημείο του Ναού στα Ιεροσόλυμα και τον προέτρεψε να πέσει κάτω, επικαλούμενος τη Γραφή ότι οι άγγελοι θα τον προστατέψουν. (ὅτι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ, καὶ ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσί σε). Αυτό ήταν ένας πειρασμός να αναγκάσει τον Θεό να κάνει ένα θαύμα για να αποδείξει την ιδιότητά του. Ο Ιησούς απάντησε: "Δεν θα βάλεις σε δοκιμασία τον Κύριο τον Θεό σου". (οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου)

3. Η προσφορά των βασιλείων της γης (Πειρασμός της εξουσίας/ειδωλολατρίας): Ο Διάβολος έδειξε στον Ιησού όλα τα βασίλεια του κόσμου και τη δόξα τους, λέγοντας: "Όλα αυτά θα σου τα δώσω, αν πέσεις και με προσκυνήσεις".   (καὶ δείκνυσιν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν ταῦτα πάντα σοι δώσω, ἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι).  Πρότεινε δηλαδή στον Χριστό να αποκτήσει την εξουσία με πλάγιο τρόπο, αποφεύγοντας τον Σταυρό, με αντάλλαγμα την υποταγή στο κακό. Ο Ιησούς απάντησε: "Πήγαινε πίσω μου, Σατανά. Διότι είναι γραμμένο: Τον Κύριο τον Θεό σου θα προσκυνάς και αυτόν μόνο θα λατρεύεις". (ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· γέγραπται γάρ, Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις).

Στην Αγία Γραφή ο Διάβολος χαρακτηρίζεται ρητά ως «ο άρχων του κόσμου τούτου». 

Ο τίτλος αυτός χρησιμοποιείται από τον ίδιο τον Ιησού στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη (Ιω. 12:31, 14:30, 16:11), υποδηλώνοντας την προσωρινή επιρροή και εξουσία που ασκεί το πονηρό πνεύμα στα ανθρώπινα πράγματα που είναι απομακρυσμένα από τον Θεό. 

Εκτός από αυτόν τον τίτλο, η Καινή Διαθήκη χρησιμοποιεί και άλλες παρόμοιες εκφράσεις: 

* «Ο θεός του αιώνος τούτου»: Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει ότι ο Σατανάς τυφλώνει τον νου των απίστων (Β' Κορινθίους 4:4).

* «Ο άρχων της εξουσίας του αέρος»: Στην Επιστολή προς Εφεσίους 2:2, περιγράφεται ως το πνεύμα που ενεργεί σε όσους παρακούν τον Θεό.

* «Κοσμοκράτορας του σκότους»: Στην ίδια επιστολή (Εφεσίους 6:12), οι δαιμονικές δυνάμεις χαρακτηρίζονται ως κυρίαρχοι του σκοτεινού αυτού κόσμου. 

* 

Σημαντικές διευκρινίσεις: 

1. Περιορισμένη Εξουσία: Η κυριαρχία του δεν είναι απόλυτη ούτε μόνιμη. Σύμφωνα με τη χριστιανική διδασκαλία, η εξουσία του περιορίζεται από τη θέληση του Θεού και η οριστική ήττα του έχει ήδη κριθεί μέσω της Ανάστασης του Χριστού.

2. Έννοια του «Κόσμου»: Ο όρος «κόσμος» εδώ δεν αναφέρεται στη δημιουργία (τη φύση), η οποία ανήκει στον Θεό, αλλά στο σύστημα των ανθρώπινων αξιών που βρίσκεται σε επανάσταση κατά του θείου θελήματος.   

Το πρόβλημα των σατανιστών είναι ότι η λατρεία τους είναι αυτοκαταστροφική.

Τα εξουσιαστικά κέρδη τους είναι δηλητηριώδη και σκοτώνουν και τους ίδιους απαιτώντας όλο και  μεγαλύτερα εγκλήματα για όλο και περισσότερη εξουσία.

Τελικά εκμηδενίζονται και οι ίδιοι μέσα από την διαδικασία αποανθρωποποίησης.

Κόκκινα παπούτσια

 Στην Σαουδική Αραβία οι άνθρωποι φοράνε ομοιόμορφες φορεσιές / κελεμπίες: 

άσπρη κελεμπία  για τους άντρες (με κόκκινο καρρώ κεφαλομαντηλοσκέπασμα) και μαύρες  ολόσωμες- μαζί με το κεφάλι- κελεμπίες για τις γυναίκες.(που λέγονται «αμπάγιες»).

Στους δημόσιους χώρους τουλάχιστον, αυτά φοράνε.

...στο σπίτι του ο καθένας φοράει ότι θέλει.

Είναι ένα είδος στολής. 

Είναι το παραδοσιακό ένδυμα το  οποίο έχει επιβιώσει .

Ίσως είναι και μια πολιτική για να υπάρχει αίσθηση κοινότητας, εθνικής και θρησκευτικής.

Ίσως είναι και η δύναμη της συνήθειας.... από την εποχή που οι άνθρωποι ζούσαν στην έρημο.

...δεν ξέρω. 

Πάντως, αυτό συμβαίνει και θεωρείται φυσικό.

Τώρα βέβαια, στις μεγάλες πόλεις ιδιαίτερα, κάτι πάει να αλλάξει... αλλά την εποχή που ήμουν εγώ -και ειδικά στην επαρχία Κασσίμ που είναι η πιο συντηρητική επαρχία  από όλες- το να είσαι Σαουδάραβας και να  φοράς δυτικά ρούχα, ήταν απρεπές.

Μόνο κάποιοι ξένοι φορούσαν δυτικά ρούχα.

Ήταν η χώρα του ασπρόμαυρου...όσον αφορά την ενδυμασία.

Οι γυναίκες σε συντριπτικό ποσοστό ήταν με καλυμμένο το πρόσωπο… 

Μόνο τα μάτια έμεναν ακάλυπτα.

Γυναίκες από χωριά... ή από την έρημο, ή από υπερσυντηρητικές οικογένειες,  είχαν καλυμμένα και τα μάτια -με ένα είδος δικτυωτού-  και τα χέρια καλυμμένα με μαύρα γάντια.

Γενικά πάντως, τα μάτια έμεναν, ορατά.

Και επειδή ήταν το μόνο αξιόλογο ορατό κομμάτι του σώματος, τα περιποιούνταν ιδιαίτερα: οι πιό τόλμηρές έκαναν περίτεχνα μακιγιάζ στα μάτια.

Χώρια που είχαν γυμναστεί να παίρνουν χιλιάδες εκφράσεις, να εκφράζουν ποικίλα αδιόρατα συναισθήματα και να κάνουν ποικίλους υπαινιγμούς.

Ολο το υπόγειο παιχνίδι της επικοινωνίας, γινόταν με τα μάτια.

Οι σαουδάραβες είναι ερωτικός λαός...οι νέοι ασχολούνται πολύ με τα γκομενιλίκια και το σεξ...έστω και θεωρητικά, έστω και από μακριά.

Αν και απ´ότι κατάλαβα και έμαθα, συχνά κάτι παίζει και στα κρυφά.

Αλλά, αν σε πιάσουν, την έβαψες.

Ειδικά τις γυναίκες.

Η αναγνώριση των γυναικών  γινόταν από το γενικό σουλούπι του σώματος -ψηλή, κοντη, αδύνατη, χοντρή - τό περπάτημα, την φωνή και τα μάτια.

Τα παπούτσια και η τσάντα, ήταν επίσης ένα τρόπος να αναγνωρίσεις μιά γυναίκα: αν κράταγε μια συγκεκριμένη τσάντα ή φορούσε κάποια συγκεκριμένα παπούτσια.

Κανονικά, και αυτά τα δυό έπρεπε να είναι μαύρα...αλλά τέλος πάντως σε αυτά υπήρχε μιά ανοχή από το περιβάλλον και από την θρησκευτική αστυνομία ηθών ( υπήρχε και τέτοια).

Μιά μέρα συγκινήθηκα ιδιαίτερα.

Μάλλον έκπληξη ένιωσα, αρχικά, μετά συγκίνηση.

Μιά νεαρή γυναίκα, εργαζόμενη στο  νοσοκομείο, έκανε μιά τολμηρή αισθητική παρέμβαση: ήρθε με δύο κατακόκκινα παπούτσια.

Ήταν σαν ένα καλλιτεχνικό χάππενινγκ προορισμένο να προκαλέσει.

Ο μαύρος κινούμενος όγκος, ήταν ο ίδιος.

...ο γνωστός.

Η φωνή, η ίδια.

Το στυλ, το ίδιο.

Μόνο τα δύο κόκκινα κομψά  παπούτσια δεν ήταν ίδια.

Μέσα στο ασπρόμαυρο ενδυματολογικό περιβάλλον, αλλά και στο επαγγελματικό ασπρο/γκρίζο/μπεζ του νοσοκομείου, τα κόκκινα παπούτσια μου φάνηκαν μιά παραφωνία.

Μάλλον, όχι μόνο παραφωνία...μάλλον μία δήλωση ταυτότητας:

Εγώ Είμαι Αυτή.

Αυτή που φοράει τα κόκκινα παπούτσια.

Που έχει «πάθος» για κάτι.

Ποιό?

Δεν ήξερα...δεν είχε και σημασία.

Σημασία είχε η δήλωση.

Η πρόθεση διαφοροποίησης.

Η δήλωση διάθεσης.

Ως συνήθως, αυτά, δεν τα σκέφτομαι αμέσως: όταν κάτι μου κάνει εντύπωση, το βάζω στην άκρη του μυαλού μου σε μιά αποθήκη.

Στα «προσωρινά».

Από εκεί τα παίρνω για επεξεργασία, όταν έχω χρόνο και διάθεση.

Είναι διαδικασία αυτόματη.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, τα κόκκινα παπούτσια επανήλθαν στο μυαλό μου το βράδυ...τότε που προσπαθούσα να ησυχάσω στο σπίτι.

Έβλεπα τηλεόραση και...

...Τσουπ! 

Ξεφύτρωσαν μπροστά μου τα κόκκινα παπούτσια!...

Κόκκινο...αίμα...πάθος...καρδιά...

....Ολυμπιακός?

Όχι... Ολυμπιακός,  ρε βλάκα...τι δουλειά έχει ο Ολυμπιακός στο Κασσίμ?

Κάτι παίζει με αυτά τα παπούτσια...κάτι δηλώνουν...αλλά, βασικά... χέστηκα.

Ας βρούν οι Άραβες μεταξύ τους τους κωδικούς.

Κύτταξα το κινητό μου γιά κάποιο λόγο.

Ήταν 14 Φεβρουαρίου.