Οι Τεύτονες Ιππότες

 Τέλεια λογοτεχνική κατάδυση στο μυθικό κόσμο των ιπποτών Πολωνίας, Πρωσίας, Γερμανίας, Λιθουανίας,  με βαθειά γνώση και τέχνη και ιστορική βάση.

Όταν η νεοελληνική πραγματικότητα είναι απωθητική και οι σύγχρονες κυρίες εκνευριστικές, έχω ανάγκη από μυθικές πριγκίπισσες-αγίες να υποστηρίξουν την τρεμάμενη εμπιστοσύνη μου στον κόσμο.

🙂

ο Πολωνός βασιλιάς Βλαδίσλαος Β΄ Γιαγκελόν (Władysław II Jagiełło) νίκησε ολοκληρωτικά τους Τεύτονες Ιππότες. [1]

Οι απαντήσεις στα ερωτήματά σας:

* Πότε: Η καθοριστική επικράτηση έγινε στις 15 Ιουλίου 1410 στη μνημειώδη Μάχη του Γκρούνβαλντ(γνωστή και ως Μάχη του Τάνενμπεργκ). Αυτή η σύγκρουση σταμάτησε την ανατολική επέκταση των Τευτόνων και άλλαξε τις ισορροπίες δυνάμεων στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. [1, 2, 3, 4

* Σύζυγος Εδβίγη: Ναι, είχε σύζυγο την Εδβίγη (Jadwiga / Hedwig) της Πολωνίας. Παντρεύτηκαν το 1386, γεγονός που ένωσε το Βασίλειο της Πολωνίας με το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας. Η Εδβίγη, η οποία κυβερνούσε επίσημα ως «βασιλιάς» (όχι απλώς ως βασιλική σύζυγος), απεβίωσε το 1399, δηλαδή έντεκα χρόνια πριν από τη μεγάλη μάχη του Γκρούνβαλντ

https://en.wikipedia.org/wiki/Władysław_II_Jagiełło

https://en.wikipedia.org/wiki/Jadwiga_of_Kalisz

https://alchetron.com/Jadwiga-of-Poland

Ο Χένρικ Άνταμ Αλεξάντερ Πίους Σιενκιέβιτς (πολωνικά: Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz, 5 Μαΐου1846 – 15 Νοεμβρίου 1916) ήταν Πολωνός μυθιστοριογράφος, ένας εκ των διακεκριμένων συγγραφέων του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Κέρδισε το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας το 1905 «λόγω της εξαιρετικής αξίας του ως επικός συγγραφέας»

Τα έργα του διακρίνονται για την αρνητική απεικόνιση των Τευτόνων Ιπποτών στο μυθιστόρημα Τεύτονες Ιππότες, γεγονός αξιοσημείωτο καθώς ένα σημαντικό μέρος του αναγνωστικού του κοινού ζούσε κάτω από τη γερμανική κατοχή. Αυτό μπορεί να αντιπαραβληθεί με τη θετική απεικόνιση των Γερμανών μισθοφόρων στο Διά Πυρός και Σιδήρου. Πολλά από τα μυθιστορήματά του δημοσιεύθηκαν σε συνέχειες σε εφημερίδες και ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να κυκλοφορούν σε έντυπη μορφή. Στην Πολωνία είναι περισσότερο γνωστός για τα ιστορικά του μυθιστορήματα Διά Πυρός και Σιδήρου, Ο Κατακλυσμός και Παν Μιχαήλ Βολοντυγιόφσκι (Η Τριλογία), που διαδραματίζονται το 17ο αιώνα στην Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία, ενώ διεθνώς είναι περισσότερο γνωστός για το Κβο βάντις, που διαδραματίζεται στη Ρώμη του Νέρωνα. 

Το Κβο βάντις έχει γυριστεί αρκετές φορές σε ταινία, με πιο γνωστή αυτή του 1951. 

https://el.wikipedia.org/wiki/Χένρικ_Σιενκιέβιτς

τι κόμμα ψηφίζω?

 Είσαι συντηρητικός κύριε?

 μου λένε μερικοί φίλοι μου. 

Είσαι δεξιός; Είσαι πατριώτης; 

Τότε γιατί δεν ψηφίζεις Νέα Δημοκρατία; 

Γιατί δεν ψηφίζεις Μητσοτάκη;

Ναι είμαι πατριώτης… Απαντάω. 

Όχι δεν είμαι δεξιός με την έννοια ότι θέλω ο πλούσιος να επιβάλει τους κανόνες του παιχνιδιού στο γήπεδο και πάντα να νικάει λαδώνοντας τους διαιτητές και να πλουτίζει στοιχηματίζοντας σε στημένα παιχνίδια.

Δηλαδή είσαι σοσιαλιστής; Με ρωτάνε. 

Είσαι  διεθνιστής; Είσαι άθεος; Είσαι υπέρ της woke ατζέντας?

Είσαι υπέρ του τεράστιου κρατικού τομέα μέσω της υπερφορολογησης των επιχειρήσεων?

Όχι,  απαντάω, δεν είμαι τίποτα απ’ όλα αυτά.

Τότε τι σκατά είσαι?…. μου λένε.

Είμαι υπέρ της ειλικρίνειας, της εντιμότητας και της ανθρωπιάς. 

Δεν έχω καμία όρεξη να βλέπω απατεώνες και τραμπούκους να κάνουν  κουμάντο στο χωριό μου και να βγάζουν τις αποφάσεις που τους συμφέρουν, σε συνεργασία με το δήμαρχο που είναι και αυτός μαφιόζος.

Δεν θέλω να κοροϊδεύουν  ούτε εμένα ούτε να αποβλακώνουν τη νεολαία της πατρίδας μου.

Δυστυχώς βλέπω ότι και η λεγόμενη δεξιά και η λεγόμενη αριστερά, αλλά κυρίως η δεξιά, είναι πληρως απάτριδες και ανθέλληνες , καιροσκόποι πράκτορες ξένων συμφερόντων και έχουν στόχο την ουσιαστική υποδούλωση του πληθυσμού της χώρας.

Αλήθεια…

Ποια πολιτισμένη χώρα επιβάλλει στον πληθυσμό της, και κυρίως στους νεότερους, τα νομιμοποιημένα ναρκωτικά, τα τυχερά παιχνίδια και την πορνογραφία; 

Ο στόχος είναι να καλλιεργηθούν κάθε είδους εξαρτήσεις, συμπεριλαμβανομένων των εξαρτήσεων από τον αθλητισμό και τις διασημότητες, καθώς οι εξαρτημένοι είναι εύκολο να ελεγχθούν.

Ο ελεγχος ειναι το ζητούμενο.

Ο έλεγχος είναι το ζητούμενο,  το προαπαιτούμενο και η τελική φάση της επιχείρησης υποδούλωσης.

Διάλεξε την σωστή γυναίκα , μικρέ

 Μαθήματα επιβίωσης του νέου άνδρα 

Μάθημα πρώτον 

Διάλεξε την σωστή γυναίκα 

1α. Οι γυναίκες είναι σαν τον ηλεκτρισμό: άλλες σου παρέχουν φως και ενέργεια και άλλες σου προκαλούν ηλεκτροπληξία.

Η σωστή γυναίκα μπορεί να σώσει ένα άχρηστο άνδρα και να εκτοξεύσει στην κορυφή του Ολύμπου έναν μέτριο.

Η κακή γυναίκα απλά θα καταστρέψει έναν φυσιολογικό ή αξιόλογο άνδρα.

Με τον άχρηστο, ούτε καν θα ασχοληθεί.

Είπαμε…είναι κακιά, όχι ηλίθια!

1β

Η κακιά γυναίκα είναι αυτοαναφορική και αυτοθυματοποιημένη: νιώθει θύμα των περιστάσεων, των ανδρών , των γονέων και των γιατρών.

Συζητάει συνεχώς για τα προβλήματά της που οφείλονται στην «ευαισθησία» της.

Μαλακίες βέβαια διότι δεν έχει καμμία ευαισθησία παρά μόνο ιδιοτέλεια.

Η κλάψα είναι το εργαλείο της και έμμεσο μήνυμα  σε σένα γιά «να την προστατεύσεις».

…εσύ ο μίστερ Σπέσιαλ.

🙂

Τώρα το πόσο Σπέσιαλ είσαι,  θα φανεί μόλις σου τελειώσουν τα λεφτά, όταν σε απολύσουν ή αν πάθεις μόνιμη αναπηρία.

Η καλή γυναίκα έχει αίσθηση αποστολής: 

σε βλέπει σαν συμμαχητή και συναγωνιστή με τον οποίο την συνδέει ηθικό συμβόλαιο να μην σε αφήσει στο έλεος των Τούρκων όταν φας την σφαίρα .

3γ.

Η κακή γυναίκα είναι φλύαρη και λέει είτε κουτσομπολιά είτε αερολογίες.

Αν είναι δεξιά, λέει κουτσομπολιά και μόδες. 

Αν είναι αριστερή λέει γιά τον σοσιαλισμό και για μόδες.

Και τα δύο είδη της αριστεράς και της δεξιάς είναι φύρα , φθορά και κακοποίηση και πρέπει να αποφεύγονται όπως τα υψηλότοκα τραπεζικά δάνεια.

Η καλή γυναίκα λέει λίγα…

 και για τον εαυτό της ακόμα λιγότερα.

Είναι προσανατολισμένη στην επίλυση προβλημάτων παρά στον σχολιασμό τους.

Οι άχρηστες γιατρίνες σχολιάζουν τον διευθυντή της κλινικής εκτός και εάν πηδιούνται μαζί του ή τους παρέχει προνόμια.

Οι καλές γιατρίνες δουλεύουν σαν σκυλιά για να μην πάνε αδιάβαστοι οι άρρωστοι.

Από την προσωπική εμπειρία μου, το ΕΣΥ το κράτησαν όρθιο και μας εκπαίδευσαν όταν είμασταν στραβάδια, κάτι τέτοιες επιμελήτριες.

Λίγα λόγια και πολλή δουλειά και ανάληψη ευθύνης.

Προφανώς δεν παντρεύτηκε καμμία.

Είχαν προτεραιότητα την δουλειά και όχι τις χαριτωμενιές στον κάθε ηλίθιο.

Διάλεξε την σωστή γυναίκα , μικρέ 

No 2

Κριτήρια αξιολόγησης/ Red flags

1. Ξέρω μικρέ, θέλεις επιβεβαίωση από ένα θηλυκό που μετράει. 

2. Αν είσαι νεαρός και ανασφαλής, μια γυναικάρα που την λιγουρεύονται οι φίλοι σου είναι η τέλεια απόδειξη ότι μετράς.

3. Αν είσαι νεαρό και αξιόλογο - ερωτικά - αρσενικό , πρέπει να έχεις γυναίκα με το αντίστοιχο ερωτικό στάτους. 

4. Και στις δύο περιπτώσεις είσαι ένας βλάκας που ζητάει λαμπερές και κούφιες ερωτικές διακρίσεις παρά υγιείς ανθρώπινες σχέσεις.

5. Η υπερβολική θηλυκότητα στην εμφάνιση και την συμπεριφορά είναι red flag όσον αφορά τις γυναίκες και η υπερβολική αρρενωπότητα / masculinity είναι red flag όσον αφορά  τους άνδρες. 

6. Αποδεικνύουν συναισθηματική κενότητα, ρηχότητα και βλακεία.

7. Η καλή γυναίκα δεν είναι γατούλα αλλά ούτε και αντρογυναίκα.

8. Η αντρογυναίκα τα έχει βάλει με τους άντρες και θέλει να τους ξεπεράσει, μιμούμενη αρσενικές μεθόδους και συμπεριφορές γρυλίζοντας απειλητικά.

9. Η θηλυκο-γατούλα χρησιμοποιεί νιαουρίσματα , κουνήματα και γλυψίματα εκμεταλλευόμενη την ματαιοδοξία , την ανασφάλεια και την αφέλεια των ανδρών. 

Συμπέρασμα 

Η καλή γυναίκα έχει αξιοπρέπεια: 

δεν χρησιμοποιεί εργαλεία εκφοβισμού ή σαγήνης.

Θέλει τίμιες ξεκάθαρες σχέσεις που βασίζονται στην ειλικρίνεια , την συνέπεια και τον αμοιβαίο σεβασμό.

Οτιδήποτε αφίσταται αυτών, είναι απορριπτέο.

Εξουσία:

Γυναίκες κυριαρχικές που επιδιώκουν την άσκηση εξουσίας σε ένα αξιόλογο αρσενικό, είναι οι πιο επικίνδυνες :

μεταχειρίζονται πολλά διαφορετικά εργαλεία μέχρι να πετύχουν τον σκοπό τους: 

Θα κλάψουν, θα παίξουν τον ρόλο της αδύναμης , της αδικημένης, της κατατρεγμένης που ζητάει προστασία, της αιώνια ευγνωμονούσης το ισχυρό και μεγαλόψυχο αρσενικό, της σεξοβόμβας που δεν είχε ποτέ καλύτερους οργασμούς.

…ενίοτε και της μαθήτριας που μαθαίνει από τον σοφό και έμπειρο μέντορα.

Τρίχες κατσαρές φυσικά , τετριμμένες και χιλιοχρησιμοποιημένες.

…που όμως δουλεύουν στον Πρίγκηπα Χάρι και στους λοιπούς πρίγκηπες, αυθεντικούς και γιαλαντζί.

Ένας πειθαρχημένος και ελαφρώς εξευτελισμένος πρίγκιπας είναι το τέλειο τρόπαιο.

Μην γίνεις ηλίθιος πρίγκιπας, μικρέ.

Στο θέατρο του παραλόγου

 Θέατρο Παραλόγου :

Μαθήματα Γαλλικής γλώσσας

1978: ήμουν νεαρός φοιτητής και ανακάλυπτα τον κόσμο.

Στα πλαίσια αυτά , έβλεπα και θέατρο και μάλιστα - συχνά- πρωτοποριακό.

Είχα πάει, θυμάμαι να δώ το έργο του Ιονέσκο «Μαθήματα Γαλλικής Γλώσσας» στο Εθνικό Θέατρο.

Να δώ, επιτέλους, «θέατρο του παραλόγου».

Ήταν ένα εντελώς ακαταλαβίστικο έργο, με ακατανόητους παρανοϊκούς διαλόγους και χωρίς πλοκή.

Εντελώς τρελλό.

Εκνευρισμένος στο διάλειμμα βγήκα να ξεσκάσω στο φουαγιέ. 

Εκεί έτυχε να συναντήσω τρεις συμφοιτητές μου που ήξερα ελάχιστα μεν  αλλά ήξερα ότι είναι κουλτουριάρηδες , παιδιά καλών συντηρητικών οικογενειών και καλοί φοιτητές.

Δεν θα πώ περισσότερα μήν καρφωθούμε.

🙂

Τους πλησιάζω αποφασισμένος να τους ανακρίνω: 

να δώσω τι κατάλαβαν.

Φυσικά δεν κατάλαβαν τίποτα αλλά δεν ήθελαν να το παραδεχτούν.

Επέμεναν ότι το έργο τους άρεσε.

Και εγώ επέμενα να ρωτάω γιατί τους άρεσε.

Σπαστικός.

Στο τέλος , παρέδωσαν τα όπλα, από αμηχανία: 

παραδέχτηκαν ότι δεν καταλαβαίνουν τι γίνεται αλλά τους αρέσει η παράσταση γιατί «έχει αρμονία κινήσεων»!

Άρες μάρες κουκουνάρες, δηλαδή.

Χτες, ήρθε στην μνήμη μου αυτή η ιστορία.

Θέλησα να δώ το πραγματικό νόημα του θεατρικού έργου …εάν πράγματι υπάρχει και έθεσα σχετικό ερώτημα στον Gemini AI. 

Ιδού τι μου απάντησε.

Η τεχνητή νοημοσύνη δίνει απαντήσεις μετά από 38 χρόνια αμηχανίας.

Και εγώ και οι συμφοιτητές μου δεν καταλάβαμε τίποτε .

Απλά αυτοί παρίσταναν ότι κατάλαβαν.

Όλοι οι καλοί μαθητές δεν παραδέχονται την άγνοια τους.

Είναι επώδυνο να είσαι και άσχετος και βλάκας.

Ερμηνεία Gemini

Το έργο αυτό —γνωστότερο παγκοσμίως ως «Το Μάθημα» (La Leçon)— ανήκει στο λεγόμενο Θέατρο του Παραλόγου. Ο στόχος του Ιονέσκο δεν ήταν να αφηγηθεί μια "λογική" ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, αλλά να σοκάρει, να αποδομήσει τις βεβαιότητές μας και να μας κάνει να γελάσουμε (ή να αμηχανευτούμε) με τα αδιέξοδα της ανθρώπινης επικοινωνίας.  

Αν θέλουμε να αποκωδικοποιήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει κάτω από την επιφάνεια της τρέλας, το νόημα του έργου κινείται σε τρεις βασικούς άξονες:

1. Η κατάρρευση της γλώσσας και της επικοινωνίας

Στην αρχή, ο Καθηγητής και η Μαθήτρια επικοινωνούν φυσιολογικά. Σιγά-σιγά όμως, καθώς προχωρά το «μάθημα» (από την απλή πρόσθεση σε γλωσσικές ασκήσεις), οι λέξεις χάνουν τη σημασία τους. Ο Ιονέσκο δείχνει πόσο εύκολα η γλώσσα μπορεί να γίνει κενή περιεχομένου, μια ακατάσχετη φλυαρία που αντί να ενώνει τους ανθρώπους, τους απομακρύνει και τους μπερδεύει.  

2. Η κατάχρηση εξουσίας και η βία της γνώσης

Το έργο είναι μια σκοτεινή σάτιρα για τον τρόπο που η εξουσία επιβάλλεται στους αδύναμους. Ο Καθηγητής ξεκινά ως ένας συνεσταλμένος, φοβιστικός γέρος, αλλά όσο η Μαθήτρια αδυνατεί να καταλάβει (και αρχίζει να πονάει, συμβολικά, από την πίεση), εκείνος μεταμορφώνεται σε έναν τύραννο. Η γνώση εδώ δεν απελευθερώνει· γίνεται ένα όπλο επιβολής, μια ψυχολογική (και τελικά σωματική) δολοφονία.  

3. Ο φαύλος κύκλος του παραλόγου

Στο φινάλε του έργου, ο Καθηγητής σκοτώνει τη μαθήτρια, αλλά αμέσως μετά ετοιμάζεται να υποδεχτεί την επόμενη νέα μαθήτρια. Ο Ιονέσκο σατιρίζει την ανθρώπενη ροπή να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη αέναα, μέσα σε μια κοινωνία που έχει χάσει τη λογική της. Όπως προειδοποιεί και η υπηρέτρια στο έργο: «Τα μαθηματικά οδηγούν στη φιλολογία, και η φιλολογία οδηγεί στο έγκλημα».  

Με λίγα λόγια...

Το έργο δεν προσφέρεται για "ορθολογική" ερμηνεία. Λειτούργησε για εσάς ακριβώς όπως το είχε σχεδιάσει ο συγγραφέας: ως ένας καθρέφτης της αλλοτρίωσης, της αδυναμίας μας να συνεννοηθούμε πραγματικά και των παράλογων μηχανισμών της εξουσίας. 

Ο Ιonesco δεν θέλει να σε κάνει να νιώσεις ηλίθιος. 

Αντίθετα, ήθελε να σε κάνει να ξυπνήσεις από την πνευματική νάρκη της καθημερινότητας.

• Το σοκ ως θεραπεία: Ο ίδιος πίστευε ότι οι άνθρωποι ζούμε μηχανικά, αποδεχόμαστε έτοιμες κλισέ φράσεις, θεωρίες και κανόνες χωρίς ποτέ να σκεφτόμαστε το βάθος τους. Για να ταρακουνήσει αυτή τη νοητική τεμπελιά, χρειαζόταν ένα είδος «πνευματικού ηλεκτροσόκ».

• Η σάτιρα της "αυθεντίας": Στο έργο, ο «έξυπνος» είναι ο Καθηγητής – ένας τύραννος που καταλήγει γελοίος και δολοφόνος. Ο Ιονέσκο δεν κοροϊδεύει εσάς που δεν καταλαβαίνετε· κοροϊδεύει αυτούς που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα και μας ταΐζουν έτοιμη, κενή γνώση.

• Η δική του αποκάλυψη: Ο Ιonesco ξεκίνησε να γράφει το έργο προσπαθώντας ο ίδιος να μάθει μια ξένη γλώσσα (αγγλικά) από εγχειρίδια αυτοδιδασκαλίας. 

Παρατήρησε ότι οι διάλογοι μέσα σε αυτά τα βιβλία ήταν τόσο ηλίθιοι, τεχνητοί και αποστειρωμένοι (π.χ. «ο αδελφός του γείτονα έχει τρία μήλα»), που ένιωσε πως η ίδια η ανθρώπινη επικοινωνία έχει καταντήσει ένα απέραντο, κενό ανέκδοτο.  

Οπότε, όταν νιώθεις μπερδεμένος και χαμένος, πέτυχες ακριβώς τον στόχο του θεάτρου του: 

αντί να καθίσεις παθητικά να «χωνέψεις» μια ιστορία, αναγκάστηκες να έρθεις αντιμέτωπος με το απόλυτο τίποτα πάνω στο οποίο συχνά χτίζουμε τις ζωές μας.

οι περιπέτειες του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα

https://gemini.google.com/share/b52e01e3aa23?skid=fecebcc8-990d-4144-b037-13b8291d1a3d