Έπεσα τυχαία πάνω σε ένα οργανισμό παροχής ετοίμων γευμάτων σε ηλικιωμένους με άνοια…
και παροχής φροντίδας και εκπαίδευσης φροντιστών
…και δεν ξέρω τι άλλο…
και μου κινήθηκε η περιέργεια να δω τι κάνουν στην Αμέρικα:
Σκαλίζοντας και ρωτώντας , έμαθα κάτι…
κατάλαβα κάτι…
και υποψιάστηκα από την εμπειρία μου στην ελληνική πραγματικότητα…
που στράβωσαν παρόμοιες προσπάθειες :
στην συντριπτική τους πλειοψηφία κατέληξαν σε μια τεράστια αποτυχία και φιάσκο τρώγοντας άπειρα ευρωπαϊκά λεφτά.
Με καλούσαν σαν νευρολόγο να ρυθμίσω επιληπτικές κρίσεις, διεγέρσεις, υπογλυκαιμίες, αφυδατώσεις κλπ ποικίλες ιατρικές δυσλειτουργίες σε πλήθη παρκαρισμένων που είχαν ελλιπή φροντίδα, σχεδόν μηδενική παρακολούθηση και στις οποίες «δομές»αφεντικά ήταν δικηγόροι, λογιστές ή απλά κομματόσκυλα και οι συγγενείς τους.
Ελλάς, η αγαπημένη χώρα των Θεών.
(Σκρολάρετε προς τα πάνω να δείτε όλο τον διάλογο από την αρχή)