Όσο πιο πολύ γερνάω και αποκτώ εμπειρίες και γνώσεις, τόσο πιό μισάνθρωπος γίνομαι.
Ναι, μην εκπλήττεστε και μην σοκάρεστε:
ο μισάνθρωπος δεν είναι ένας κακός άνθρωπος.
Ο μισάνθρωπος είναι ένας πρώην καλός άνθρωπος.
🙂
Ένας απογοητευμένος άνθρωπος.
Ένας που πίστεψε ότι οι άνθρωποι είναι καλοί και του ήρθαν σκατά στην μούρη.
Πώς του ρθαν τα σκατά;
Απλό: εκεί που κοίταζε τα σύννεφα και φιλοσοφούσε για την ομορφιά της Δημιουργίας και το μεγαλείο της ανθρώπινης ύπαρξης, έπεσε στον σκατόλακκο.
🙂
Μπροστά του ήταν αλλά δεν έβλεπε:
κοίταζε ψηλά και φιλοσοφούσε όταν οι σαράφηδες του έσκαβαν τον λάκκο.
Ποιοί είναι οι σαράφηδες;
Απλό: οι απατεώνες .
Διαχρονικά είναι ίδιοι… αφού πουλάνε τα ίδια προϊόντα:
ιδεολογία, θρησκεία, ανθρωπιά, αγάπη, ανιδιοτέλεια, συμπερίληψη.
Η συμπερίληψη είναι η καινούργια λέξη για το ίδιο προϊόν.
Κάτι που ακούγεται ευχάριστα στο αυτί και έχει κολακεία και υπόσχεση.
Εξαπάτηση αλλά και αυταπάτη.
Αρχαίοι μηχανισμοί χειραγώγησης των ηλιθίων.
🙂
Διασκεδάζω αλλά και πονάω με την ανοησία.
Τους πονάω τους ηλίθιους.
Πάντα θύματα είμαστε.
Εμείς είμαστε οι ηλίθιοι.
Θύματα εξαπάτησης και αυτοεξαπάτησης.
Καταπίνουμε αμάσητους βολικούς μύθους:
«Οι λευκοί καταπίεσαν και σκλάβωσαν τους μαύρους».
Μισή αλήθεια.
…η άλλη μισή είναι ότι οι μεγαλύτεροι δουλέμποροι ήταν Άραβες.
Ένα μεγάλο κέντρο δουλεμπορίου ήταν το Ομάν, δίπλα στα Εμιράτα, κάτω από την Σαουδική Αραβία .
Ναυτικοί-πειρατές δουλέμποροι.
Αιώνες.
…μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα και βάλε.
Το ίδιο και οι Εγγλέζοι, οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι.
Με την φωτιά και το σπαθί σκλάβωναν τους χωριάτες στην Αφρική.
Συχνά σε συμφωνία με τους ντόπιους φυλάρχους:
οι φύλαρχοι πουλούσαν μέρος των υπηκόων τους ή μέλη άλλων γειτονικών φυλών.
Δηλαδή οι δουλέμποροι ήταν και «αδελφοί» Άραβες μουσουλμάνοι και μαύροι «βασιλιάδες».
Αλλά αυτή η αλήθεια δεν βολεύει το αφήγημα.
Αφηγήματα παντός είδους:
«Οι φτωχοί είναι καλοί»
«Οι φτωχοί έχουν αλληλεγγύη»
“Ευγενείς ράτσες chosen by God”
Άπειροι μύθοι.
Και η αλήθεια, βρωμερή και κρυφή.
Οι φτωχοί δεν καταπιέζονται μόνο από τους πλούσιους αλλά και μεταξύ τους
Η γριά ταβερνιάρισσα της Σαντορίνης θα πιεί το αίμα του νεαρού που δουλεύει σεζόν.
Και ας είναι και αυτή φτωχειά ή πρώην φτωχειά που έτρωγε αέρα κοπανιστό μέχρι πριν λίγα χρόνια.
Οι μαύροι καταπιέζονται μεταξύ τους .
Οι Εβραίοι επίσης.
Αν δείτε πως τρώγονται μέσα στην Βουλή του Ισραήλ θα εκπλαγείτε:
χειρότερα από εμάς.
Επανέρχομαι στην αρχική μου δήλωση:
Ο μισάνθρωπος δεν είναι κακός.
Είναι ένας πρώην καλός που τον εξαπάτησαν.
Μαλάκας δηλαδή.
Και εγώ, συχνά, είμαι αυστηρός με τους ανθρώπους:
κάνουν ή λένε καμμιά μαλακία και τους κρίνω αυστηρά.
Κακό…πολύ κακό…καί ομολογώ ότι είναι κάτι που θέλω να διορθώσω.
Συχνά έχω και ενοχές…βλέπω πχ ένα μαλάκα και ανακαλύπτω ένα δράμα στην ζωή του…καί λέω μετά, στον εαυτό μου:
«δεν ντρέπεσαι ρε να κρίνεις συνέχεια? Ο κοσμάκης έχει τόσα βασανα!
…ντροπή σου!»
Γιά παράδειγμα προχτές, εκνευρίστηκα με ένα διαδικτυακό γνωστό μου που έγραψε κάτι που με εκνεύρισε…και λέω «μά τι λέει αυτός ο μαλάκας?»
Πάω στο προφίλ του, να δώ τι δουλειά κάνει κλπ πληροφορίες.
Βλέπω εκεί… παντρεμένος με την Τάδε.
Λέω… «για να δώ πως είναι η γυναίκα του που τον ανέχεται».
Πάω στην γυναίκα του και τί να δώ….μιά αντιπαθητική πενηντάρα , με πλατινέ μαλλιά που γκομενίζει αγρίως και έχει και απόψεις περί παντός επιστητού…με στυλ πενήντα καθηγητών και ακαδημαικών.
Αμέσως άλλαξα διάθεση... τον συμπάθησα τον τύπο.
«Αθώος!!!», κραύγασα.
«σε δικαιολογώ… ό,τι και να πεις, σε δικαιολογώ!»
Και άρχισα πάλι με τις ενοχές να βασανίζω τον εαυτό μου :
«δεν ντρέπεσαι ρε …είσαι επιπόλαιος και μισάνθρωπος»…κλπ κλπ
🙂