…άνοιξα πάλι , μετά από καιρό, την τηλεόραση, για δέκα λεπτά - τόσα άντεξα- και εντύπωση μου έκανε ότι σχεδόν παντού -σε όλα τα κανάλια- δεν με αντιμετώπιζαν ως σκεπτόμενο πολίτη αλλά είτε ως ηλίθιο καταναλωτή είτε ως ηλιθιο ψηφοφόρο.
Ιδίως ως ηλιθιο καταναλωτή… ημιάχρηστων πραγμάτων.
Επίσης με θεωρούσαν ένα μεγαλοπιασμένο βλάκα που θα τρέξει να αγοράσει ψευτοπολυτελεις ανοησίες που τάχα λειτουργούν ως στάτους σύμβολα .
Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι όλοι αυτοί οι τενεκέδες δεν θέλουν μόνο να λεηλατήσουν την τσέπη μου - παίρνοντας τα λίγα και με πολύ κόπο κερδισμένα ευρουδάκια μου- αλλά θέλουν κάτι άλλο, χειρότερο…
Ο καταναλωτισμός είναι ιδεολογία, ναρκωτικό, αντικαταθλιπτική αγωγή βραχείας δράσεως και διάρκειας: οκ …αυτά είναι γνωστά.
Είναι όμως και κάτι άλλο, πιο ύπουλο:
είναι ένα είδος κοινωνικού και πολιτικού ελέγχου.
Ξέροντας τι καταναλώνεις και τι διαβάζεις, ποιους ακολουθείς, τι σχόλια κάνεις- , η ΑΙ ξέρει τι ενδιαφέροντα, προτεραιότητες και αξίες έχεις.
Όταν αγοράζω λιβάνια και καντήλια προφανώς εχω διαφορετικές προτεραιότητες από αυτόν που αγοράζει πορνογραφικά θεάματα.
Δεν είναι όμως τόσο απλό: με την τεχνητή νοημοσύνη ο Μεγάλος Αδελφός μπορεί και μου φτιάχνει τέλειο ψυχολογικό προφίλ που το χειρίζεται ανάλογα:
με βάση το προφίλ αυτό , θα μου προτείνει βιβλία, άρθρα, ομιλητές και εκδηλώσεις.
Θα με εγκλωβίσει σε ένα μικρόκοσμο φτιαγμένο στα μέτρα μου:
θα νομίζω ότι σχεδόν ο όλος κόσμος συμφωνεί με μένα και τις αντιλήψεις μου δημιουργώντας κούφια αυτοπεποίθηση και οδηγώντας με όπου θέλει.
Ένας αυτάρεσκος βλάκας γεμάτος αυτοπεποίθηση και ισχυρογνωμοσύνη, είναι ο τέλειος ψηφοφόρος , υπάλληλος, οπαδός, χρηματοδότης, εθελοντής και πολιτικός χειροκροτητής.
Πολυεργαλείο.