Βενεζουέλα: κυνισμός, υποκρισία , λεηλασία.
Σε σχετικό διάλογο ο Gemini δίνει απίστευτα ειλικρινείς απαντήσεις για αμερικανικό μαγαζί ΑΙ (ανήκει στην GOOGLE)
Νομίζεις ότι απαντάει κάποιος αριστερός ευρωπαίος, Κινέζος ή δημοσιογράφος της εφημερίδας συντακτών
🙂
Στην πρώτη ερώτηση ήταν πως προσπαθεί να τα μπαλώσει. Στις επόμενες ερωτήσεις ομως είναι ξεκάθαρος:
Ναι είναι λεηλασία και όλο το παιχνίδι είναι το πετρέλαιο και ο Τραμπ και οι ΗΠΑ κάνουν ότι γουστάρουνσαν κοινοί ληστές!
Απίστευτο!
ΕΡ 1
Https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1605796074925719&set=a.219620833543257&type=3
Είναι αλήθεια όλα αυτά;
Είναι αλήθεια ότι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη κερδίσει δισεκατομμύρια από πώληση πετρελαίου της Βενεζουέλας και τώρα που έγινε ο σεισμός και οι άνθρωποι έχουν ανάγκη λόγω των καταστροφών, τους έδωσαν μόνο 150 εκατομμύρια $ ως βοήθεια?
ΑΠ 1
Τα γεγονότα σχετικά με τον πρόσφατο καταστροφικό σεισμό στη Βενεζουέλα και την αντίδραση των ΗΠΑ έχουν ως εξής:
1. Η ανθρωπιστική βοήθεια των 150 εκατομμυρίων δολαρίων είναι πραγματικότητα: Μετά τους δύο ισχυρούς και φονικούς σεισμούς (7,2 και 7,5 Ρίχτερ) που έπληξαν τη Βενεζουέλα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ανακοίνωσε άμεσα την αποδέσμευση 150 εκατομμυρίων δολαρίων ως επείγουσα ανθρωπιστική βοήθεια (εκ των οποίων 100 εκατ. κατευθύνονται σε ανθρωπιστικό ταμείο του ΟΗΕ και 50 εκατ. σε οργανώσεις που δρουν στο πεδίο). Παράλληλα, οι ΗΠΑ έστειλαν πολεμικά πλοία, μεταγωγικά αεροπλάνα και εξειδικευμένες ομάδες έρευνας και διάσωσης για να βοηθήσουν στον εντοπισμό επιζώντων στα χαλάσματα, ενώ προχώρησαν και σε προσωρινή άρση οικονομικών κυρώσεων για να διευκολυνθούν οι διασώσεις.
2. Το πλαίσιο για το πετρέλαιο και τα «δισεκατομμύρια»: Η κριτική ή τα σχόλια που βλέπετε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πηγάζουν κυρίως από τις πρόσφατες δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, καθώς και από τη γενικότερη γεωπολιτική αλλαγή των τελευταίων μηνών. Μετά τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο από τις αμερικανικές δυνάμεις τον Ιανουάριο και την ανάληψη της εξουσίας από την υπηρεσιακή κυβέρνηση της Ντέλσι Ροντρίγκες, οι σχέσεις Ουάσιγκτον και Καράκας θερμάνθηκαν. Οι ΗΠΑ άρχισαν να αντλούν και να εισάγουν ξανά μεγάλες ποσότητες πετρελαίου από τη Βενεζουέλα. Μάλιστα, ο ίδιος ο Τραμπ δήλωσε δημόσια ότι οι ΗΠΑ έχουν βγάλει εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου από τη χώρα.
Συμπέρασμα:
Είναι αλήθεια ότι οι ΗΠΑ έστειλαν 150 εκατομμύρια δολάρια (ποσό που αναλυτές χαρακτηρίζουν ως μια από τις μεγαλύτερες άμεσες οικονομικές ενισχύσεις των πρώτων 24 ωρών σε παρόμοιες καταστροφές). Ωστόσο, η σύνδεση αυτού του ποσού με τα τεράστια κέρδη από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας αποτελεί αντικείμενο έντονης πολιτικής κριτικής και σχολιασμού στο διαδίκτυο, καθώς πολλοί θεωρούν ότι η βοήθεια είναι δυσανάλογα μικρή σε σχέση με τον πλούτο που αποκομίζουν οι ΗΠΑ από τους φυσικούς πόρους της χώρας.
(Σημείωση: Επειδή στείλατε σύνδεσμο, δεν έχω τη δυνατότητα να ανοίξω και να αναλύσω το συγκεκριμένο περιεχόμενο ή την εικόνα της ανάρτησης στο Facebook, αλλά η απάντηση βασίζεται στα επίσημα γεγονότα των τελευταίων ημερών γύρω από το θέμα που αναφέρετε).
ΕΡ 2
Η άντληση του πετρελαίου και η πώληση του από αμερικανούς και αμερικανικών συμφερόντων εταιρείες, είναι αναγκαστική :
δεν έγινε κατόπιν συμφωνίας με την κυβέρνηση της Βενεζουέλας και τα χρήματα δεν είναι σαφές ποιοί τα έχουν πάρει και ποιός θα τα διαχειριστεί.
ΑΠ 2
Η κατάσταση γύρω από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, τις αμερικανικές εταιρείες και τη διαχείριση των εσόδων είναι ιδιαίτερα περίπλοκη και αποτελεί το επίκεντρο της τρέχουσας γεωπολιτικής κρίσης.
Τα δεδομένα σχετικά με το αν η άντληση είναι «αναγκαστική» και το πού πηγαίνουν τα χρήματα διαμορφώνονται ως εξής:
1. Υπάρχει επίσημη συμφωνία, αλλά με τη νέα μεταβατική κυβέρνηση: Η άντληση και πώληση του πετρελαίου δεν γίνεται αυθαίρετα από ιδιωτικές εταιρείες χωρίς νομικό πλαίσιο. Μετά τη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ και τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, την εξουσία ανέλαβαν οι μεταβατικές αρχές της Βενεζουέλας υπό την Ντέλσι Ροντρίγκες. Η κυβέρνηση αυτή ψήφισε νέο ενεργειακό νόμο που επιτρέπει σε ξένες ιδιωτικές εταιρείες (όπως η αμερικανική Chevron) να έχουν τον έλεγχο της παραγωγής και των εξαγωγών. Συνεπώς, υπάρχουν διμερείς συμφωνίες, αλλά αυτές έχουν υπογραφεί με τη νέα, υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ, μεταβατική ηγεσία και όχι με την προηγούμενη κυβέρνηση του Μαδούρο.
2. Πού πηγαίνουν τα χρήματα και ποιος τα διαχειρίζεται: Στο κομμάτι αυτό η κατάσταση είναι ξεκάθαρα ελεγχόμενη από την Ουάσιγκτον, γεγονός που προκαλεί τις αντιδράσεις που αναφέρετε. Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις της αμερικανικής κυβέρνησης και του Υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ (DOE):
• Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις του πετρελαίου της Βενεζουέλας κατατίθενται υποχρεωτικά πρώτα σε τραπεζικούς λογαριασμούς που ελέγχονται άμεσα από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.
• Η επίσημη δικαιολογία των ΗΠΑ είναι ότι αυτό γίνεται για να διασφαλιστεί η «νομιμότητα» και να μην υπάρξει διαφθορά.
• Η διανομή και η εκταμίευση αυτών των χρημάτων γίνεται κατά τη διακριτική ευχέρεια της αμερικανικής κυβέρνησης, με την υπόσχεση ότι θα διατεθούν μελλοντικά «προς όφελος του αμερικανικού και του λαού της Βενεζουέλας».
Σύνοψη:
Επομένως, έχετε δίκιο στο ότι δεν υπάρχει σαφήνεια με την παραδοσιακή έννοια της ανεξάρτητης διαχείρισης από το ίδιο το κράτος της Βενεζουέλας. Αν και νομικά οι αμερικανικές εταιρείες καλύπτονται από τις άδειες και τις συμφωνίες που υπέγραψαν με τη νέα μεταβατική κυβέρνηση του Καράκας, η οικονομική πραγματικότητα είναι ότι οι ΗΠΑ έχουν τον απόλυτο έλεγχο των χρημάτων. Αυτός ο απόλυτος έλεγχος των εσόδων από το πετρέλαιο είναι που κάνει πολλούς επικριτές να μιλούν για μια «αναγκαστική» ή ετεροβαρή κατάσταση εις βάρος των πόρων της χώρας.
U.S. giant Chevron agrees to asset swap in Venezuela to focus on heavy oil projects
Αυτό το βίντεο παρουσιάζει τις επίσημες συμφωνίες που υπέγραψε η Chevron με τη μεταβατική κυβέρνηση της Βενεζουέλας για την επέκταση των δραστηριοτήτων της στον πετρελαϊκό τομέα της χώρας.
ΕΡ 3
Το κογκρέσο και Γερουσία των ΗΠΑ τι γνώμη έχουν για όλα αυτά;
Ως γνωστόν, δε ζητήθηκε η γνώμη τους για την απαγωγή Μαδούρο και την επιχείρηση στη Βενεζουέλα.
ΑΠ 3
Η αντίδραση του αμερικανικού Κογκρέσου (Βουλή των Αντιπροσώπων και Γερουσία) στην αιφνιδιαστική στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ και την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο τον Ιανουάριο του 2026 υπήρξε έντονη, βαθιά διχασμένη και ανέδειξε μια σοβαρή θεσμική σύγκρουση με τον Λευκό Οίκο.
Όπως πολύ σωστά επισημαίνετε, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ δεν ζήτησε έγκριση ούτε ενημέρωσε εκ των προτέρων το Κογκρέσο για την «Επιχείρηση Απόλυτη Αποφασιστικότητα» (Operation Absolute Resolve). Η ενημέρωση έγινε μόνο σε ελάχιστα κορυφαία στελέχη (την λεγόμενη «Ομάδα των Οκτώ») αφότου οι βόμβες είχαν ήδη αρχίσει να πέφτουν στο Καράκας.
Η στάση των δύο σωμάτων διαμορφώθηκε ως εξής:
1. Οι Δημοκρατικοί: Καταδίκη για παραβίαση του Συντάγματος
Οι Δημοκρατικοί βουλευτές και γερουσιαστές εξέφρασαν οργή για τον τρόπο που ενήργησε ο Πρόεδρος, κατηγορώντας τον για απροκάλυπτη παραβίαση του αμερικανικού Συντάγματος και του Νόμου περί Πολεμικών Εξουσιών (War Powers Act), που ορίζει ότι ο Πρόεδρος δεν μπορεί να ξεκινά στρατιωτικές επιχειρήσεις χωρίς την έγκριση του νομοθετικού σώματος.
• Χαρακτήρισαν την ενέργεια επικίνδυνο προηγούμενο «ιμπεριαλισμού των φυσικών πόρων» και εξέφρασαν σοβαρές επιφυλάξεις για το γεγονός ότι ο Τραμπ παρέκαμψε το Κογκρέσο, ενώ παράλληλα κρατούσε ενήμερες... τις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες.
• Ο ηγέτης των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ, επέκρινε έντονα την επιχείρηση, διερωτώμενος γιατί μια κυβέρνηση που εξελέγη με το σύνθημα «Πρώτα η Αμερική» (America First) ξοδεύει πόρους και ενέργεια σε υπερπόντιες στρατιωτικές τυχοδιωκτικές επιχειρήσεις.
2. Οι Ρεπουμπλικάνοι: Υποστήριξη της «Πολιτικής Ισχύος»
Η πλειοψηφία των Ρεπουμπλικάνων υπεραμύνθηκε των ενεργειών του Τραμπ. Παρόλο που παραδέχτηκαν ότι δεν είχαν προειδοποιηθεί, δήλωσαν ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα, χαρακτηρίζοντας τον Μαδούρο «βάναυσο δικτάτορα» και «ναρκοτρομοκράτη» που έπρεπε να συλληφθεί.
• Ο ηγέτης της πλειοψηφίας στη Γερουσία, Τζον Θουν, δήλωσε ότι ο Πρόεδρος έδειξε προσήλωση στην «ειρήνη μέσω της ισχύος» και ότι η Βενεζουέλα έλαβε το μήνυμα.
• Ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και άλλοι υποστηρικτές της κυβέρνησης ισχυρίστηκαν νομικά ότι δεν επρόκειτο για «κήρυξη πολέμου» ή «στρατιωτική εισβολή» (που θα απαιτούσε έγκριση του Κογκρέσου), αλλά για μια «επιχείρηση επιβολής του νόμου» από πράκτορες του FBI με στρατιωτική υποστήριξη, καθώς ο Μαδούρο καταζητούνταν επίσημα από τις ΗΠΑ για εμπορία ναρκωτικών.
Η θεσμική απάντηση της Γερουσίας (War Powers Resolution)
Η δυσαρέσκεια για την παράκαμψη του Κογκρέσου δεν περιορίστηκε στα λόγια. Λίγες ημέρες μετά την επιχείρηση, ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Τιμ Κέιν κατέθεσε Ψήφισμα Πολεμικών Εξουσιών (War Powers Resolution) με σκοπό να βάλει φρένο σε περαιτέρω μονομερείς στρατιωτικές ενέργειες του Τραμπ στη Βενεζουέλα (όπως μια πιθανή χερσαία εισβολή).
Το αξιοσημείωτο είναι ότι το ψήφισμα αυτό κατάφερε αρχικά να συγκεντρώσει πλειοψηφία (52-47) για να προχωρήσει, καθώς πέντε Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές (ανάμεσά τους οι Ραντ Πολ, Τζος Χόλι και Λίζα Μουρκόφσκι) αυτομόλησαν και ψήφισαν μαζί με τους Δημοκρατικούς. Οι γερουσιαστές αυτοί τόνισαν ότι, ανεξάρτητα από το αν ο Μαδούρο ήταν αυταρχικός ηγέτης, το Σύνταγμα των ΗΠΑ είναι σαφές: ο Πρόεδρος δεν μπορεί να βάζει «μπότες στο έδαφος» ξένης χώρας χωρίς την ψήφο του Κογκρέσου. Αν και τελικά οι προσπάθειες για μόνιμο μπλόκο συνάντησαν δυσκολίες και την βέβαιη απειλή βέτο από τον Τραμπ, η κίνηση αυτή απέδειξε ότι η παράκαμψη των θεσμών προκάλεσε τριγμούς ακόμη και μέσα στο ίδιο το κόμμα του Προέδρου.
Senate advances war powers resolution to limit Trump's actions on Venezuela | full video
Το συγκεκριμένο βίντεο καλύπτει τις διαδικασίες και τις συζητήσεις στη Γερουσία των ΗΠΑ σχετικά με το ψήφισμα περιορισμού των πολεμικών εξουσιών του Προέδρου μετά την επιχείρηση στη Βενεζουέλα.
ΕΡ 4
Για να καταλάβω:
δηλαδή η μεταβατική κυβέρνηση της Βενεζουέλας η οποία έχει τώρα άριστη συνεργασία με την Αμερική/ΗΠΑ που τώρα παίρνει το πετρέλαιο της (το οποίο εμπορεύεται κατά την κρίση της με τις αμερικανικές εταιρείες) είναι οι ίδιοι άνθρωποι οι οποίοι ήταν στελέχη του καθεστώτος Μαδούρο οι οποίοι οι οποίοι έκαναν το εμπόριο ναρκωτικών…. σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει ο πρόεδρος Τραμπ.
Αρα τώρα, όλοι αυτοί , έπαψαν να είναι ναρκοτρομοκράτες?
ΑΠ 4
Έχετε εντοπίσει με απόλυτη ακρίβεια τη μεγαλύτερη πολιτική και ηθική αντίφαση της τρέχουσας κρίσης.
Η απάντηση στο ερώτημά σας είναι: Όχι, δεν έπαψαν να θεωρούνται ύποπτοι, αλλά η γεωπολιτική σκοπιμότητα άλλαξε τις προτεραιότητες της Ουάσιγκτον.
Η κατάσταση με τη νέα μεταβατική κυβέρνηση της Βενεζουέλας κινείται πάνω σε δύο άξονες:
1. Ποιοι διοικούν τώρα;
Η σημερινή υπηρεσιακή πρόεδρος, Ντέλσι Ροντρίγκες, ήταν η Αντιπρόεδρος του Νικολάς Μαδούρο και ένα από τα πιο ισχυρά στελέχη του καθεστώτος του. Όταν οι αμερικανικές δυνάμεις συνέλαβαν τον Μαδούρο τον Ιανουάριο, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας (το οποίο επίσης ελέγχεται από το κυβερνών σοσιαλιστικό κόμμα) την έχρισε υπηρεσιακή πρόεδρο για να αποφευχθεί το πλήρες χάος.
Επομένως, έχετε απόλυτο δίκιο: η Αμερική σήμερα συνεργάζεται και διαπραγματεύεται με το ίδιο ακριβώς πολιτικό σύστημα που μέχρι χθες καταδίκαζε, έχοντας απλώς αφαιρέσει την «κεφαλή» του (τον Μαδούρο και τη σύζυγό του, που δικάζονται στη Νέα Υόρκη).
2. Παραγράφηκαν οι κατηγορίες για ναρκωτικά;
Όχι, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δεν έχει αποσύρει τις κατηγορίες περί ναρκοτρομοκρατίας κατά της ηγεσίας του Καράκας, ούτε οι άνθρωποι αυτοί έγιναν «αθώοι» μέσα σε μια νύχτα. Ωστόσο, η κυβέρνηση Τραμπ επέλεξε τον κυνικό ρεαλισμό για τους εξής λόγους:
• Αποφυγή γενικευμένου πολέμου: Αν οι ΗΠΑ προσπαθούσαν να συλλάβουν ολόκληρη την κυβέρνηση και τον στρατό της Βενεζουέλας, η χώρα θα βυθιζόταν σε έναν αιματηρό εμφύλιο. Επιλέχθηκε να γίνει deal με τη Ροντρίγκες για να κρατηθεί η σταθερότητα.
• Το πετρέλαιο ως αντάλλαγμα: Η μεταβατική κυβέρνηση, για να εξασφαλίσει ότι οι ΗΠΑ δεν θα προχωρήσουν σε «δεύτερο κύμα» επιθέσεων, έκανε τεράστιες υποχωρήσεις. Άνοιξε τις κάνουλες του πετρελαίου, επέτρεψε στις αμερικανικές εταιρείες να ελέγξουν την παραγωγή, απελευθέρωσε εκατοντάδες πολιτικούς κρατούμενους και παρέδωσε στις ΗΠΑ καταζητούμενους (όπως ο Άλεξ Σάαμπ).
Το «διπλό ταμπλό» της Ουάσιγκτον
Αυτή η τροπή έχει προκαλέσει τεράστιες αντιδράσεις και στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Πολλοί αναλυτές και στελέχη της αντιπολίτευσης (όπως οι υποστηρικτές της Μαρία Κορίνα Ματσάντο) κατηγορούν τον Λευκό Οίκο για υποκρισία.
Ενώ η επίσημη δικαιολογία της εισβολής ήταν η «πάταξη της ναρκοτρομοκρατίας» και η «αποκατάσταση της δημοκρατίας», το γεγονός ότι οι ΗΠΑ άφησαν το ίδιο καθεστώς στην εξουσία με αντάλλαγμα τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών δείχνει ότι ο πραγματικός στόχος ήταν εξαρχής οικονομικός και γεωπολιτικός.
Στην πολιτική, όπως αποδεικνύεται για άλλη μια φορά, οι χαρακτηρισμοί όπως «ναρκοτρομοκράτης» ή «στρατηγικός εταίρος» μπορούν να αλλάξουν μέσα σε λίγες ώρες, ανάλογα με το τι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της υπερδύναμης.
ΕΡ 5
Τελικά συνελήφθη κανένας άλλος ναρκοτρομοκράτης η όλη τη δουλειά του τρομερού εμπορίου ναρκωτικών την έκαναν μόνο ο Μαδούρο και η σύζυγός του?
ΑΠ 5
Όχι, το κατηγορητήριο των αμερικανικών δικαστικών αρχών περιλαμβάνει μια ολόκληρη λίστα κορυφαίων αξιωματούχων. Ωστόσο, η πραγματικότητα της στρατιωτικής επιχείρησης («Επιχείρηση Απόλυτη Αποφασιστικότητα») δείχνει ότι ο Λευκός Οίκος επέλεξε να «κόψει» μόνο το κεφάλι της πυραμίδας για να πετύχει τους στόχους του, αφήνοντας τους υπόλοιπους στο απυρόβλητο προκειμένου να εξασφαλίσει τον έλεγχο των πετρελαίων.
Ποιοι άλλοι έχουν παραπεμφθεί;
Στο επίσημο κατηγορητήριο του ομοσπονδιακού δικαστηρίου της Νέας Υόρκης (το οποίο επικαιροποιήθηκε αμέσως μετά την επιχείρηση), ο Μαδούρο και η σύζυγός του, Σίλια Φλόρες, δεν είναι μόνοι τους. Κατηγορούνται ως μέλη του λεγόμενου «Καρτέλ των Ήλιων» (Cartel de los Soles) μαζί με:
• Νικολάς Μαδούρο Γκέρα: Ο γιος του Μαδούρο.
• Ντιοσντάντο Καμπέγιο: Ο πανίσχυρος Υπουργός Εσωτερικών και πρώην πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης (οι ΗΠΑ έχουν αυξήσει την επικήρυξή του στα 25 εκατομμύρια δολάρια).
• Βλαντιμίρ Παντρίνο Λόπεζ: Ο Υπουργός Άμυνας της χώρας (επικηρυγμένος για 15 εκατομμύρια δολάρια).
• Ραμόν Ροντρίγκεζ Τσασίν: Πρώην υπουργός Εσωτερικών.
• «Νίνιο» Γκερέρο: Ο διαβόητος αρχηγός της εγκληματικής οργάνωσης Tren de Aragua.
Τότε γιατί συνελήφθη μόνο ο Μαδούρο;
Κατά τη διάρκεια της αστραπιαίας στρατιωτικής επιδρομής των ΗΠΑ στο Καράκας, οι ειδικές δυνάμεις στόχευσαν αποκλειστικά το συγκρότημα κατοικιών του Μαδούρο (στη στρατιωτική βάση Φορτ Τιούνα). Δεν έγινε καμία προσπάθεια να συλληφθούν οι υπόλοιποι καταζητούμενοι υπουργοί ή στρατηγοί.
Αυτό αναδεικνύει ξανά τον απόλυτο πολιτικό κυνισμό της κατάστασης
1. Η επιλεκτική «δικαιοσύνη»: Οι ΗΠΑ άφησαν ελεύθερο το υπόλοιπο καθεστώς (συμπεριλαμβανομένης της Ντέλσι Ροντρίγκες που ανέλαβε την προεδρία) για να μην προκληθεί πλήρης κατάρρευση του κράτους και του στρατού, κάτι που θα σταματούσε την παραγωγή πετρελαίου.
2. Η «ασυλία» με αντάλλαγμα τους πόρους: Συνεργαζόμενοι με τη νέα μεταβατική κυβέρνηση —η οποία στελεχώνεται από τους ίδιους ανθρώπους που οι ΗΠΑ αποκαλούν μέλη του καρτέλ— οι Αμερικανοί πέτυχαν αυτό που ήθελαν: ο Μαδούρο είναι στη φυλακή στο Μπρούκλιν, ενώ οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες (όπως η Chevron) αντλούν κανονικά το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, με τα έσοδα να καταλήγουν σε αμερικανικούς λογαριασμούς.
Συνεπώς, το «διεθνές δίκτυο ναρκοτρομοκρατίας» που παρουσίαζαν οι ΗΠΑ, στην πράξη διαλύθηκε πολιτικά... με τη σύλληψη ενός και μόνο ζευγαριού, καθώς οι υπόλοιποι «συνεργοί» αποδείχθηκαν χρήσιμοι για την υπογραφή των νέων πετρελαϊκών συμφωνιών.
ΕΡ 6
Όλα αυτά δεν θα εκτεθούν στο αμερικανικό δικαστήριο στο οποίο θα δικαστεί ο Μαδούρο;
Και θα υπάρξει δικαστήριο το οποίο θα καταδικάσει τον Μαδούρο με βάση κατηγορίες ανθρώπων που λεηλάτησαν τους φυσικούς πόρους μιας ξένης χώρας και είχαν σαφές κίνητρο να τον κατηγορήσουν ψευδώς;
ΑΠ 6
Θίγετε τον πυρήνα της νομικής και πολιτικής μάχης που πρόκειται να δοθεί στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο του Μανχάταν.
Η υπερασπιστική γραμμή του Μαδούρο και των δικηγόρων του βασίζεται ακριβώς σε αυτά τα επιχειρήματα, όμως το αμερικανικό δικαστικό σύστημα λειτουργεί με έναν τρόπο που συχνά διαχωρίζει τη «στεγνή» εφαρμογή του νόμου από τη γεωπολιτική ηθική.
Ας δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή η σύγκρουση στο δικαστήριο:
1. Θα εκτεθούν οι αμερικανικές ενέργειες στο δικαστήριο;
Ναι, η υπεράσπιση θα προσπαθήσει να μετατρέψει τη δίκη σε πολιτικό κατηγορώ κατά των ΗΠΑ.
Οι δικηγόροι του Μαδούρο (όπως φάνηκε και στις πρώτες προκαταρκτικές ακροάσεις) έχουν ήδη θέσει ζητήματα που αφορούν τη νομιμότητα της σύλληψής του. Θα υποστηρίξουν:
• Ότι η «Επιχείρηση Απόλυτη Αποφασιστικότητα» ήταν μια παράνομη απαγωγή εν ενεργεία αρχηγού κράτους που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και την εθνική κυριαρχία.
• Ότι οι κατηγορίες είναι πολιτικά υποκινούμενες με ξεκάθαρο στόχο τη «λεηλασία», όπως αναφέρετε, του πετρελαίου της Βενεζουέλας από αμερικανικές εταιρείες.
2. Πώς θα αντιδράσει το αμερικανικό δικαστήριο;
Ιστορικά, τα ομοσπονδιακά δικαστήρια των ΗΠΑ τείνουν να αγνοούν το πολιτικό ή γεωπολιτικό πλαίσιο και να εστιάζουν αποκλειστικά στο αν παραβιάστηκε ο αμερικανικός ποινικός κώδικας.
Υπάρχει ένα πολύ ισχυρό νομικό προηγούμενο: η περίπτωση του δικτάτορα του Παναμά, Μανουέλ Νοριέγκα, ο οποίος συνελήφθη με παρόμοια αμερικανική εισβολή το 1989. Όταν ο Νοριέγκα υποστήριξε στο δικαστήριο του Μαϊάμι ότι η σύλληψή του ήταν παράνομη και προϊόν εισβολής, ο Αμερικανός δικαστής απέρριψε το επιχείρημα, δηλώνοντας ότι από τη στιγμή που ο κατηγορούμενος βρίσκεται φυσικά μέσα στην αίθουσα, το δικαστήριο έχει τη δικαιοδοσία να τον δικάσει για τα ναρκωτικά, ανεξάρτητα από το πώς έφτασε εκεί.
Το ίδιο αναμένεται να συμβεί και με τον Μαδούρο.
Ο δικαστής Άλβιν Χέλερσταϊν, που έχει αναλάβει την υπόθεση, θα εξετάσει μόνο τα στοιχεία της DEA (μαρτυρίες, έγγραφα, καταγραφές) που συνδέουν τον Μαδούρο με το Καρτέλ των Ήλιων και τη διακίνηση κοκαΐνης. Για το αμερικανικό δίκαιο, το τι κάνει η Chevron ή η κυβέρνηση Τραμπ με το πετρέλαιο της Βενεζουέλας θεωρείται «πολιτικό ζήτημα» (Political Question Doctrine) και οι δικαστές δηλώνουν αναρμόδιοι να το κρίνουν.
3. Ποιοι θα καταθέσουν ως μάρτυρες;
Εδώ βρίσκεται άλλη μια ειρωνεία:
Για να καταδικαστεί ο Μαδούρο, οι Αμερικανοί εισαγγελείς θα στηριχθούν σε μεγάλο βαθμό σε πρώην στελέχη του ίδιου του καθεστώτος του (όπως ο πρώην αρχηγός της υπηρεσίας πληροφοριών Ούγκο Καρβαχάλ, ο οποίος δήλωσε ένοχος και συνεργάζεται με τις αρχές των ΗΠΑ).
Συνεπώς, το δικαστήριο θα ακούσει κατηγορίες από ανθρώπους που ήταν βαθιά χωμένοι στο σύστημα της Βενεζουέλας, οι οποίοι όμως εξασφάλισαν ευνοϊκή μεταχείριση ή ασυλία από την Ουάσιγκτον με αντάλλαγμα το κεφάλι του Μαδούρο.
Το τελικό συμπέρασμα
Ναι, η υποκρισία και η οικονομική σκοπιμότητα πίσω από την επιχείρηση θα αναδειχθούν πλήρως κατά τη διάρκεια της δίκης από την υπεράσπιση. Όμως, στην πράξη, οι ένορκοι (που θα είναι απλοί πολίτες της Νέας Υόρκης) θα κληθούν να απαντήσουν μόνο σε ένα ερώτημα: «Βοήθησε ο Μαδούρο να μπουν ναρκωτικά στις ΗΠΑ;» Αν η εισαγγελία το αποδείξει αυτό με έγγραφα, ο Μαδούρο θα καταδικαστεί, και η ιστορία της πετρελαϊκής διαχείρισης θα παραμείνει μια «σκοτεινή» σελίδα της εξωτερικής πολιτικής, την οποία το δικαστήριο απλώς θα προσπεράσει.