…είναι απίστευτο:
οι ασθενείς νιώθουν θύματα του υπεροπτικού ιατρικού κόσμου και σημαντικό ποσοστο γιατρών νιώθουν θύματα της επιθετικής, υπεροπτικής παντογνωσίας των ασθενών και συγγενών με την ημιμάθεια του Google και της ΤΝ!
Συμπέρασμα δικό μου:
η κοινωνία έχει πάψει να είναι κοινωνία με ιεραρχημένη γνώση , ταυτότητα και ρόλους.
Είναι ένα άθροισμα εγωκεντρικών πλασμάτων που πιστευουν ότι είναι μοναδικά , πανέξυπνα, ενημερωμένα και αξιοπρόσεκτα και που χρήζουν «σπέσιαλ προσοχής» και περιποίησης από όλα τα επαγγέλματα υπηρεσιών.
Απο τους γιατρούς και τους σερβιτόρους , μέχρι τους δασκάλους και τις κομμώτριες.
Μιά κοινωνία καταπιεσμένων, κακοποιημένων και θυμωμένων νάρκισσων που, επειδή κατά βάθος νιώθουν κορόιδα και θύματα, κάνουν υπεραναπλήρωση με ναρκισσιστικές και επιθετικές συμπεριφορές...
Οι γιατροί συμμετέχουν και αυτοί στο απαίσιο θέατρικό έργο αλλάζοντας ρόλους:
πότε νάρκισσοι, πότε καταπιεσμένοι, πότε εξουσιαστικοί και πότε θυμωμένα θύματα.
Μιά Κακομοιριά.
Παρακμιακά φαινόμενα χαρακτηριστικά της κοινωνικής αποσύνθεσης.
Πλάτων Μανιάς
