Ο Ρουμί ήταν μυστικιστής μουσουλμάνος ποιητής που έγραψε υπέροχους στίχους για τον «Αγαπημένο» του που ήταν ο Θεός.
Κάποιοι που τους βγάζουν όλους ομοφυλόφιλους - κατά την αλεπού με την κομμένη ουρά- είπαν πως ήταν και α Ρουμί αδερφή και πως «ο αγαπημένος» του είχε σάρκα και οστά .
Τέλος πάντων, βγάλε άκρη…πάντως έγραψε τρομερή ποίηση.
«Όταν αρχίζεις να περπατάς την οδό, η οδός εμφανίζεται»
Το καταλαβαίνω ως εξής: πολλά πράγματα είναι μισοκρυμμένα: δεν τα βλέπει καλά ούτε το μυαλό ούτε η καρδιά.
Γιά να σου αποκαλυφθούν καλά και να τα δεις στις σωστές τους διαστάσεις, χρειάζονται δυό πράγματα:
απόφαση και δράση .
…να αποφασίσεις να πάρεις το - συνήθως ανηφορικό- μονοπάτι, να σκοντάψεις, να πέσεις, να σηκωθείς, να επιμείνεις, να στρίψεις τον λόφο και τότε , ίσως δείς πως ο δρόμος οδηγεί στη πεδιάδα με το ποταμάκι και τις πορτοκαλιές.
