Θα κρούω συνεχώς τον κώδωνα του κινδύνου
Στενοχωρήθηκα που πέθανε η Αρβελέρ: την είχα εξιδανικεύσει.
Ένα άπιαστο πρότυπο.
Ένα όραμα για το οποίο είχα γράψει πριν λίγα χρόνια , τα εξής:
«καμμιά φορά όταν πέφτει η ψυχολογία μου, φαντάζομαι ότι είμαι κάτι σαν την ...Αρβελέρ:
Να κοντεύω τα εκατό και να παίρνω μιά γερή συνταξάρα -η συνταξάρες - που να κοντεύουν να φαλιρίσουν το ασφαλιστικό μου ταμείο.
Καλό να είσαι ο τελευταίος προνομιούχος!
Να το παίζω σοφός γέρος που συμβουλεύει πρόθυμα τους χαζονέους.
Όταν πλήττω , θα θυμώνω και θα «κρούω τον κώδωνα του κινδύνου» για την «έκπτωση των πολιτικών και ηθικών αξιών».
Αν θέλω να διασκεδάσω, θα αρχίσω την κινδυνολογία για την «επερχόμενη καταστροφή»: οικολογική, οικονομική , πανδημία.
…η θα καταγγέλλω την «φασιστική - αυταρχική λαίλαπα» που κολλάει παντού .
Ένα σωρό μπαμπούλες υπάρχουν:
ένας κάθε φορά, κατά την μόδα και την περίσταση.
Προφανώς η καλύτερη πλάκα του κακού γέρου είναι να τρομοκρατεί τους νέους:
να τους δηλητηριάζει την ξεγνοιασιά και την φυσική ροπή τους προς την διασκέδαση.
Είναι φοβερό να βλέπεις όλους αυτούς τους πιτσιρικάδες να μεθάνε στα μπαράκια και να πηδιούνται στις παραλίες.
...σκέτη κατάθλιψη.
Το πήρα απόφαση...θα γίνω Αρβελέρ :
ψευτοκαλοκάγαθος σοφός.
...και αμα μου κολλήσει κανείς , θα τον υποχρεώσω να ακούσει πως έγινα Πρύτανης στην Σορβόνη...
...ή δήμαρχος στο Λιδωρίκι...
ή πρόεδρος της επιτροπής κατανόησης και αποδοχής των μειονοτήτων Τάδε και Δείνα…
…κάτι τέλος πάντων....»
Αλλά δυστυχώς η Αρβελέρ πέθανε και δεν υπάρχει τίποτε πιό απογοητευτικό από το να πεθαίνουν τα είδωλά σου.
Αλλά… ουδείς αναντικατάστατος, όπως είπε ένας σοφός:
Η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη (γενν 1933) είναι διακεκριμένη καθηγήτρια Οικονομικών και η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην Ελλάδα, έχοντας εκλεγεί τρεις φορές στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Είναι και στέλεχος του κινήματος της κυρίας Καρυστιανού προς το οποίο διάκειμαι ευμενώς.
Είναι μόνον 93 , άρα αρκετά νέα σε σχέση με την αγαπημένη μου μακαρίτισσα Αρβελέρ.
Πόσο πολύ θα ήθελα και εγώ να φτάσω σε αυτή την ηλικία και να μεταδίδω εμπειρία και σοφία!
Έχω καιρό ακόμη να εξελιχθώ.
Και μέχρι τότε δεν θα πάψω «να κρούω τον κώδωνα του κινδύνου» για την αγαπημένη μου πατρίδα.
Και θα λέω πάντα τις σωστές ατάκες για κλείσιμο:
«Έχουν γνώσιν οι φύλακες»,
«Οι καιροί ου μενετοί» , κλπ κλπ