Κάποτε ο Ουμπέρτο Έκο είχε πει ότι ο σύγχρονος άνθρωπος ζει μέσω αντιπροσώπων… δηλαδή άλλοι δρούν αντ’ αυτού και αυτός, ο ανθρωπάκος, απλά φαντασιώνεται.
Για παράδειγμα στο ποδόσφαιρο αντί να κλωτσήσει ο ίδιος την μπάλα, παρακολουθεί ποδόσφαιρο .
…ένα γήπεδο , σε μια οθόνη, όπου άλλοι κλωτσάνε, αντ’ αυτού.
Βαθιά μέσα του, θα ήθελε και ο ίδιος να είναι εκεί μέσα και να κλωτσάει…
… και να βάζει γκολ…
αλλά δεν μπορεί…
γιατί είναι μικρός, αδύναμος, χωρίς αυτοπεποίθηση και χωρίς ικανότητες.
Έτσι, εξουσιοδοτεί άλλους:
τους δίνει μυθικές αμοιβές , στολές και μπιχλιμπίδια ούτως ώστε να αποτελέσουν το ιδανικό ειδωλο φαντασίωσης για αυτόν .
Η Ιωάννα Τούνη έχει ακριβώς τον ίδιο ρόλο: πουλάει φαντασιώσεις.
Οι εκατοντάδες χιλιάδες followers δεν είναι τίποτε άλλο παρά μαλάκες που θα θέλανε να έχουν ερωτική δραστηριότητα με μια θεϊκή γκόμενα την οποία ποτέ δεν θα βρουν.
Αλλά τώρα την βρήκαν ως φαντασιακή ερωμένη, σύντροφο και έπαθλο.
Το φανταστικό ιδανικό ερωτικό πρόσωπο που υποκαθιστά το ανύπαρκτο πραγματικό.
Εξουσιοδοτούν την Τσούνη να παίξει τον ρόλο που δεν θα μπορέσει ποτέ να παίξει η Λίτσα.
