βρεγμένοι και δαρμένοι
…λοιπόν…αυτό που δεν μπορώ να υποφέρω στην ιατρική, συνάδελφε, είναι πως ό,τι κι αν σου συμβαίνει στην πραγματική ζωή, εξακολουθείς να έχεις την υποχρέωση να είσαι ο δόκτωρ Τέλειος.
Κανείς δε δίνει δεκάρα, αν ολόκληρη η χρονιά σου ήταν μια σαπουνόπερα διαρκείας.
Ούτε οι ασθενείς σου, ούτε οι καθηγητές σου, ούτε η γυναίκα σου, οι γονείς σου, τα παιδιά σου.
Κανείς.
Μπορεί να μείνεις κουλός, κουτσός, με ηπατίτιδα C, με ροχάλα στην μούρη από πολύτεκνο παπά με AIDS .
( Μου έχει συμβεί προσωπικά).
Κανείς δε δίνει δεκάρα.
…κι όλοι αυτοί να σου λένε:
«Γιατί δεν έγραψες καλό ιστορικό, σωστή συνταγή, δεν απάντησες στο μήνυμα που σου έστειλα σαββατόβραδο για την πεθερά μου που έκανε εμετό και διάρροια?;"
«Υπάρχει και ο όρκος του Ιπποκράτη γιατρέ!»
(Να πά να γαμηθεί και ο Ιπποκράτης και ο όρκος του)
«Η τεχνητή νοημοσύνη μου είπε ότι έτσι και έτσι και να προσέξω».
( Να πά να γαμηθεί και η τεχνητή νοημοσύνη και όλο της το σόι)
Γι` αυτό κι ήρθα σήμερα στη βιβλιοθήκη.
Για να γκαζώσω και να τους κλείσω το στόμα.
Μα ξαφνικά θυμάμαι τα λόγια της Ευρυδίκης:
«όταν έγινε αυτό, σκέφτηκα πως αποκλείεται να είπε τέτοιο πράγμα ο γιατρός.
Εκτός και αν ο γιατρός είναι μαλάκας…που δεν το αποκλείω.
Ένα σωρός μαλάκες γίνονται γιατροί και ένα σωρό γιατροί εξελίσσονται σε μαλάκες.
Συγκοινωνούντα δοχεία και κοινά υποσύνολα».
…ώστε έτσι η κυρία Ευρυδίκη.
Λοιπόν… εγώ…σαν μαλάκας ή εν εξελίξει μαλάκας ιατρός , δεν έχω να σχολιάσω τίποτε πάνω στην μαλακοκοινωνιολογία των ιατρών.
Είναι τόσο μίζεροι και κακοποιημένοι που δεν μπορώ να τους κακοποιήσω περαιτέρω.
Και η κυρα Ευρυδίκη να πά να γαμηθεί και αυτή.
Για τους άλλους γιατρούκους δεν έχω να πώ τίποτε.
Είναι όλοι βρεγμένοι και δαρμένοι.
Δεν θα πω ποτέ κακή κουβέντα.
Οι μάγκες λένε ότι δεν κλωτσάς τον πεσμένο που έχει ήδη φάει γερό ξύλο.