Κάθομαι στο μπαλκόνι μου και χαζεύω τους περαστικούς που πάνε στη δουλειά τους.
Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι κυρίως νεαρές γυναίκες - ακόμα και νεαρά κορίτσια - περπατάνε και ταυτόχρονα καπνίζουν:
είτε κανονικό τσιγάρο είτε τον ατμιστήρα.
Απορώ: όταν περπατάς, καταβάλλεις μυική προσπάθεια, οι ανάγκες σε οξυγόνο αυξάνονται και γι αυτό η αναπνοή επιταχύνεται.
Παίρνεις πιο γρήγορες και πιο βαθειές αναπνοές.
Και μαζί με τον αέρα παίρνεις και μπόλικη νικοτίνη, πίσσα και λοιπές καρκινογόνες και αθηρωματογόνες ουσίες.
Γιατί έχουν τέτοια εξάρτηση οι νεαρές κυρίες από το κάπνισμα?
Προφανώς λόγω νεύρωσης:
όσο πιό πολύ το άγχος, τόσο πιό πολύ το κάπνισμα.
…και τόσο μικρότερος ο αυτοέλεγχος.
Και γιατί οι νέες γυναίκεςνα έχουν τόσο άγχος?
…πέρα από τα οικονομικά, νομίζω ότι αγχώνονται γιατί δεν βρίσκουν τον ιδανικό άντρα.
Και δεν θα τον βρούν ποτέ.
Διότι ο ιδανικός άντρας υπάρχει μόνο μέσα στο κεφάλι τους.
Αυτό το ιδανικό αλλά ανύπαρκτο ον, είναι προιόν της λογοτεχνίας και της διαφήμισης.
Οι αδελφές Μπροντέ ονειρεύονταν ένα κυριλέ αρρενωπό αριστοκράτη που θα τις δεί και θα ξετρελλαθει μαζί τους
…γιατι είναι «πολύ σπέσιαλ τύπισσες» με πλούσιο εσωτερικό κόσμο.
Θα παρέβλεπε τα κοκκαλιάρικα κορμιά και τα φακιδιασμένα πρόσωπα και θα έπεφτε ξερός.
Είμαι περίεργος τι ονειρεύονται οι δικές μας.
Από την εμπειρία μου, θέλουν ένα συνδυασμό αξύριστου μηχανόβιου και επιτυχημένου εύπορου τεχνοκράτη που θα τις λατρεύει.
Θα ήθελα να τους πω ότι ο τύπος αυτός δεν υπάρχει.
Δεν υπήρξε και μάλλον δεν θα υπάρξει ποτέ:
οι διασταυρώσεις διαφορετικών ειδών παράγουν είδη μειωμένης επιβιωσιμότητας.
Όπως η διασταύρωση γαιδουριού με άλογο που παράγει στείρο μουλάρι.
Εκτός και αν πράγματι θέλουν έναν τύπο ανθεκτικό σαν μουλάρι που να τις λατρεύει και να τις υπηρετεί.
Αλλά μέχρι τότε θα έχουν φτάσει τα τρία πακέττα.