Εκσυγχρονισμός 

Παλαιά ...η επιτυχία στην Ελλαδίτσα ήταν  απλή,  ως συνταγή:

απλά έπρεπε να λές το κομματικό ποίημα και, ταυτόχρονα,  να τα κονομάς με κρατικές η ιδιωτικές δουλειές, κάνοντας τα αντίθετα από αυτά που φωνάζεις με την ντουντούκα.

Σαν κάτι μεγαλοπασόκους γιατρούς -που θυμάμαι- που έβγαζαν πύρινους λόγους υπέρ της δημόσιας υγείας και του ΕΣΥ και τα κονόμαγαν από ιδιωτικές κλινικές , ιατρεία και εργαστήρια.

Τώρα από ότι βλέπω τα πράγματα είναι λίγο πιο σύνθετα: 

η κομματική αφοσίωση είναι τριχες κατσαρές.

…ουδείς πιστεύει κόμματα και ιδεολογίες.

Το κλαμπ έχει μικρύνει πολύ και η πίτα μοιράζεται σε λίγους και εκλεκτούς: 

το κύριο προσόν για να μετέχεις της μάσας είναι να είσαι εντελώς έμπιστος μικρομαφιόζος  και γλίτσας των αφεντικών που κρατάνε το μαχαίρι και την μοιράζουν σε άνισα μέρη ανάλογα με την μαφιόζικη καριέρα εκάστου.

Τα κομματόσκυλα δεν προκόβουν.

Είναι σαν ξεπερασμένη τεχνολογία όπως τα καρμπυρατέρ.