13 Οκτ 2026

Η διαχείριση της δυστυχίας


  

Πάω για διεθνής ινφλουενσερ χωρίς να κουνήσω το δαχτυλάκι μου!

Πριν κάμποσα χρόνια έφτιαξα μια σελίδα στα αγγλικά πάνω στις κεφαλαλγίες, ημικρανίες , αυχεναλγιες για το γενικό αλλά και ιατρικό /παραϊατρικό κοινό: περισσότερο το έκανα για να δω αν μπορώ να το κάνω και αν θα έχει κάποια ανταπόκριση. 

Αρχικά μάλιστα , έβαλα και πραγματικά ιστορικά δικά μου και άλλα από την βιβλιογραφία… με σχόλια , ακτινογραφίες , αξονικές κλπ.

Είδα ότι υπήρχαν κάποιοι που ακολουθούσαν που ήταν χρονιως πάσχοντες και ζητούσαν και συμβουλές.

Εγώ ποτέ δεν έδωσα συμβουλές και γιατί βαριόμουνα και γιατί δεν είμαι υπέρ των τηλεδιαγνώσεων. 

Μετὰ βαρέθηκα  και απλά μια στο τόσο αναδημοσίευσα ειδήσεις,  αλλά από σοβαρές πηγές. 

Αλλά η αρχή είχε ήδη γίνει από το Πακιστάν: 

οι πρώτοι Πακιστανοί ενδιαφερόμενοι πονοκεφαλιασμένοι αλλά και  επαγγελματίες υγείας είχαν δηλώσει ακόλουθοι.

Γιατί Πακιστάν : ίσως επειδή ξέρουν αγγλικά.

Τεσπά μετά αδιαφόρησα και οι ειδήσεις έγιναν ελάχιστες πχ 3-4 τον χρόνο.

Οι ενδιαφερόμενοι όμως αυξάνονταν και προστέθηκαν και άλλοι κυρίως από μουσουλμανικές χώρες πχ Ινδονησία, Μαλαισία κλπ.

Μετά ήρθε η Αφρική: τεράστια δεξαμενή πονοκεφαλιασμένων.

Υποθέτω ότι ή πλειοψηφία είναι κεφαλαλγίες Τασεως ανάμεικτες με καταθλιπτικές και αγχώδεις διαταραχές.

Χώρες με ελάχιστη ιατρική περίθαλψη και κυρίως μικρή πρόσβαση σε ειδικούς γιατρούς. 

Η ανθρωπότητα πονεί και νοσεί και ζητάει απεγνωσμένα βοήθεια.

Κοίταζα πότε πότε τα προφίλ των ακολούθων: 

Φτωχοί,  καταπιεσμένοι, παγιδευμένοι.


Μια άλλη πηγή δυστυχίας είναι αγγλόφωνες χώρες…κυρίως  ΗΠΑ  : βασανισμένες γυναίκες από το Κεντάκι, την Λουιζιάνα και την Αϊόβα: η Αμερική πάσχει μαζί με την Αφρική. Οι φτωχοί σε χώρες με σκατένιο ή ανύπαρκτο σύστημα υγείας, μοιάζουν απελπιστικά.


Δυστυχώς δεν είμαι εγώ αυτός που θα αναλάβει διεθνή εκστρατεία για την ανακούφιση της παγκόσμιας δυστυχίας.

Μου αρκεί η δυστυχία της Ελλάδας και της Σαντορίνης και της Καλλιθέας.

Απλά ο στρατός των ακόλουθων έφτασε αισίως τους οκτώ χιλιάδες με ελάχιστο ενδιαφέρον και μηδενική προσπάθεια.

Αν πουλούσα ματζούνια ή νανογιλεκα ίσως να τα είχα κονομήσει.

Η διαχείριση της δυστυχίας

    Πάω για διεθνής ινφλουενσερ χωρίς να κουνήσω το δαχτυλάκι μου! Πριν κάμποσα χρόνια έφτιαξα μια σελίδα στα αγγλικά πάνω στις κεφαλαλγίες,...